— 193 — 



Kilian gaf dien brief over aan Radja Ali, die bij het lezen er van zeer 

 bedrukt scheen, en zeide, dat hij dienzelfden dag geene gezanten kon zenden, 

 maar daartoe twee of drie dagen uitstel verzocht. Kilian bragt dit verzoek over 

 aan den kapitein-kominandeur, maar deze schreef onmiddellijk een briefje, ie2,t- 

 streeks aan den Sulthan, behelzende, dat, bijaldien vóór zonsondergang van den- 

 zelfden dag geene gezanten aan boord waren geweest, de vijandelijkheden on- 

 middellijk zouden aangevangen worden. 



Des avonds te 7 ure kwam eindelijk een zendeling van den Sulthan aan 

 boord met de tijding, dat den volgenden dag, vóór 12 ure, twee gezanten bij 

 van Braam zouden komen, met volmagt om over den vrede te onderhandelen. 

 Onder herhaling der betuiging van de vriendschappelijke gevoelens van zijnen 

 meester jegens den kapitein-kommandeur, verzocht deze zendeling de vijande- 

 lijkheden tot zoolang uit te stellen. Van Braam stemde daarin toe. 



Den volgenden dag (28 October), ten 1| ure na den middag, viel aan den 

 wal een saluut van negen schoten, en daarop verscheen eene groote praauw, 

 voerende de vlag der Boegies, groen met een dubbel zwaard. Daarmede kwa- 

 men aan boord van de TJlrecM de Orang kaja's Ahmad Radja en Setia Radja, 

 die den kapitein-kommandeur eenen brief, voorzien van het zegel van den Sulthan 

 overreikten, behelzende, met vele betuigingen van vriendschap en vredelievend- 

 heid, dat de brengers er van volmagt hadden om over den vrede te onderhandelen. 



Deze zending kan niet ernstig gemeend geweest zijn. Wel waren de zen- 

 delingen Maleijers en geen Boegies, en wel kwamen zij, zoo het heette, namens 

 den Sulthan om te onderhandelen, maar het waren slechts lieden van minderen 

 ■rang. Voor zulk eene onderhandeling had de bandahara, de toemenggoeng of 

 eenig ander aanzienlijk Maleisch hoofd moeten worden bestemd, nadat de kapi- 

 tein-kommandeur duidelijk had doen zien, dat hij niets met de Boegies te doen 

 wilde hebben. 



Van Braam vroeg aan de zendelingen of zij eenige voorslagen betrekkelijk 

 den vrede hadden te maken, hetgeen zij ontkennend beantwoordden, het stellen 

 er van aan den kapitein-kommandeur overlatende. 



Deze gaf toen als de grondslagen, waarop over den vrede zou kunnen wor- 

 den gehandeld, de volgende punten aan: 



1. dat de kontrakten tusschen de Maleijers en de Boegies zouden worden 

 verbroken ; 



2. dat nimmer een Boegisch vorst onderkoning van liet rijk van Djohor 

 zou worden; 



»3. dat alle Boegies van Riouw zouden vertrekken; 

 4. dat de versterkingen op Penjingat (Mars) onmiddellijk aan «ie N,eder- 

 landsche magt zouden worden overgegeven en de vijandelijke vaartuigen diepei 

 Ie baai in retireren. 



De zendelingen achtten zich niet geregtigd, zonder nadere nevelen , tot de/e 



