— 195 — 



Infcusschen had van Braam, van het oogenblik af dat de sloepen van boord 

 gegaan waren, het vuur van al zijne schepen gerigt tegen de batterij op den 

 Oosthoek van Penjingat, ten einde daardoor de landing gemakkelijker te maken. 

 Zoodra de troepen aan de zuidkust werden gezien, deed van Braam het vuur 

 van zijne schepen staken. De troepen waren echter niet bij magte alleen door 

 geweervuur den vijand uit de versterking te jagen; daartoe waren de wallen 

 en palissaden te dik en te hoog. Er moest dus tegen de op eene hoogte gele- 

 gene batterij storm geloopen worden en na een hardnekkig gevecht van man 

 tegen man, gelukte het er binnen te komen en nagenoeg al de Boegies, die 

 halstarrig lijfsgenade weigerden, over den kling te jagen. Slechts zeer enkelen 

 wisten met kleine vaartuigen of door zwemmen naar den overwal te ontko- 

 men. Het verlies, zoo op de schepen als van de gedebarkeerde troepen, bedroeg 

 slechts tien gesneuvelde, veertien zwaar en veertien ligt gekwetste Europea- 

 nen. Van de zwaar gekwetsten overleden vier. Van de inlandsche troepen 

 waren slechts elf gewond. De dappere luitenant ter zee J. C. Baane, van de 

 O. I. Compagnie, dienende op het schip het Kof ter Linde , was de eerste in de 

 vijandelijke batterij en werd, daarin zijnde, zwaar gewond. De versterking 

 was gewapend met drie ijzeren achtponders en vijf metalen lillas. Eene bende 

 in het bosch gevlugte Boegies werd nog door eene der in alle rigtingen uitge- 

 zondene patrouilles ontmoet. De Boegies deden eenen verwoeden aanval, maar 

 werden allen afgemaakt. 



De twee stukken der twaalfponder-batterij aan de noordzijde van het ei- 

 land werden weder in orde gebragt, om, des noods, vaartuigen die naar buiten 

 zouden willen gaan tegen te houden. De kapitein van Rechteren van de Prin- 

 ces Louise bleef met 200 man aan wal, om het eiland bezet te houden. De 

 kapitein-kommandeur van Braam liet al de lijken der Boegies aan het strand 

 slepen, opdat zij met den vloed de baai indrijven en aldaar den schrik onder 

 de vijanden verspreiden zouden. 



Gedurende den 30 sten October schonk van Braam aan de manschappen 

 rust, daar het zich liet aanzien, dat zij weldra weder tot zware inspanning 

 zouden geroepen worden. Maar in den loop van dien dag zond hij een dei- 

 gevangene Boegies met eenen brief aan Sulthan Mahmoed, waarbij den vorst 

 werd onder het oog gebragt, dat hij thans had ondervonden, dat hij niet bij 

 magte was den Nederlanders te weerstaan, weshalve hij werd uitgenoodigd om 

 den volgenden dag (31 October 1784), vóór zonsondergang, gezanten aan boord 

 te zenden , om de eenmaal gestelde voorwaarden aan te nemen. 



Des morgens van den 31 sten bleek het, dat al de Boegische praauwen, 

 begunstigd door hevige regenbuijen en de duisternis, des nachts de baai van 

 Riouw hadden verlaten, en te 7 ure des morgens kwam reeds een Malei jn- 

 met eene witte vlag aan boord bij den kapitein-kommandeur, om namens <\rn 

 Sulthan. mede te deelen dat Radja Ali en al de Boegies met linnne vrouwen. 



