— 200 — 



ratificatie te verzoeken van het contract van 10 November ; met vrijstelling van 

 de betaling der oorlogskosten, daar, de Boegies alle goederen medegenomen 

 hebbende, de Sulthan niet in staat was zulk eene groote som te verzamelen. 

 Bij de tweede overeenkomst bedong de kapitein-kommandeur van Braam, voor 

 zich en voor de onder zijne bevelen staande Lands vloot, een prijsgeld ten bedrage 

 van 60.000 Sp. matten, die aan den Gouverneur van Malakka, voor rekening 

 van de belanghebbenden, zouden worden uitgekeerd, en voor welke schuld de 

 Sulthan zijn rijk verbond. 



Ook passeerden, op den 26 sten November, de Sulthan en Radja Toewah eene 

 acte van borgtogt voor de schuld der Chinezen, hun opgelegd bij art. 6 der ca- 

 pitulatie van 1 November. Op denzelfden dag ontvingen de Chinezen Tan 

 Kórigsïeü en Tan Sianko, op voorstel van den Sulthan, van den kapitein- 

 kommandeur acten van aanstelling als eersten en tweeden kapitein der Chinezen. 

 Intusschen was al het noodige verrigt om eene militaire bezetting op Tan- 

 djong Pinang achter te laten, zoowel om het terugkeeren der Boegies te verhin- 

 deren als wel voornamelijk om te verhinderen, dat de Engelschen zich van Riouw 

 zouden meester maken, welke plaats zij sedert lang als uitmuntend voor den 

 handel gelegen gekend hadden en waar zij vele vrienden bezaten. In overleg 

 met den majoor Hamell en den ingenieur Ricard werden de reeds bestaande 

 versterkingen op het eilandje, Bajan nog meer in verdedigbaren staat gebragt, 

 en eene batterij op Tandjong Pinang, nagenoeg daar, waar thans het Gouverne- 

 ments pakhuis staat, ingerigt tot eene veldschans met twee batterijen aan den 

 zeekant en eenen aarden wal met gracht aan de landzijde. Op den top des 

 heuvels, waar nu het fort Kroonprins staat, werd eene kleine aarden versterking, 

 op de wijze van eene inlandsche koeboe of schans, gewapend met draaibassen, 

 opgeworpen. De luitenant der infanterie Jacob Christiaan Vetter, de ingenieur 

 Ricard en de luitenant ter zee Christiaan Martens, kommandant van de Compagnies 

 kotter Patriot, werden bestemd om, na het vertrek der vloot, te Riouw achter te 

 blijven. Zij werden ieder voorzien van eene instructie, waarbij hun de grootst 

 mogelijke voorzorg werd aanbevolen en opgedragen om de Boegies dan wel 

 vreemde Europeanen en hunne vaartuigen te weren, tenzij de laatsten in zeenood 

 verkeerden, en om tevens zooveel mogelijk het vertrouwen der Maleijers te winnen. 

 Weinige dagen voor zijn vertrek bragt van Braam een bezoek bij den Sul- 

 than , dien hij nog niet gezien had, daar al de onderhandelingen door de rijks- 

 grooten werden gevoerd. 



Van Braam was vergezeld door al de kapiteins der vloot en begeleid door 

 een detachement grenadiers en matrozen, voorafgegaan door zijne Europesche 

 muzijk. Hij drong er op aan, dat de Sulthan hern een tegenbezoek aan boord 

 zou brengen, ten einde van beide zijden aan de bevolking het blijk te geven 

 van goede verstandhouding. Na zeer veel moeite en nadat een tolk van van 

 Braam, een hadji, op den koran had gezworen, dat hem geen leed zou geschie- 



