— 211 — 



ff de stad op het groote eiland veroverd. Deze brief is ge- 

 schreven in den morgen van Zaturdag, den 16 Rabi'oclsani, 1199 der Hedjirali 

 „(26 Februarïj 1785)." 



Deze brief van Radja Ali had eene lange reis naar Bengalen. Hij werd 

 daar eerst in Februarij 17S6 ontvangen en den 2 den Mei van dat jaar werd hem 

 een afwijzend antwoord van den Gouverneur-Generaal gezonden. De geheele 

 inhoud daarvan is ons niet bekend geworden; alleen hebben wij gevonden in 

 eenen bundel extracten uit de archieven te Poeloe Pinang het volgende: „6 April 

 z/1 786. The Governor General writes about this period to the Sulthan of Rio, 

 ,/stating bis inability to assist trim, owing to the treaty betwixt te Britsh and 

 „Dutch " Het is ook niet zeker, dat Radja Ali dien brief immer ontvangen hebbe; 

 want, sedert dat hij de hulp van den Gouverneur-Generaal van Bengalen inriep, 

 had hij nieuwe nederlagen geleden. Soekadana, de plaats waar hij zich met 

 een tal van zwervende Boegies en Ilanoensche zeeroovers had nedergezet en 

 versterkt, werd in het begin van 17S6, door eenige O. I. Compagnie's vaartuigen 

 en een aantal praau wen van Pontianak, onder bevel van den vorst van dat 

 rijk, Sulthan Abd'oel Rahman aangevallen en genomen. Radja Ali moest weder 

 vlugten en trok naar Matan, van waar uit zijne zwervende benden de zee zeer 

 onveilig maakten ( T ). Te Laoer, eene plaats in Matan, hield hij zich eenigen 

 tijd op en huwde daar zijne nicht Radja Siti, eene dochter van wijlen Radja 

 Hadji, uit aan eenen Boegischen Kraing. Daarna vertrok Radja Ali met een 

 deel van zijnen aanhang naar het eiland Tambelan en van daar naar Siantan, 

 waar hij zich althans voorloopig vestigde. 



Op welke wijze hij zich en zijnen aanhang daar onderhield kan slechts 

 worden gegist. Voor landbouw en handel levert Siantan weinig op, want de 

 bevolking legt er zich niet op toe, en de grond is te rotsachtig. Trouwens, 

 lieden als Radja Ali en zijne Boegies, die zich bijkans nergens meer veilig kon- 

 den vertoonen, waren niet de lieden om in een moeijelijk en inspanning verei- 

 schend werk hun levensonderhoud te zoeken, zoo lang zij door roof ter zee, op 

 eene wijze die met hunnen aard geheel overeenkwam, rijkdom konden verwer- 

 ven. Dat Radja Ali van roof leefde, gedurende zijn verblijf te Siantan , vinden 

 wij wel nergens uitdrukkelijk vermeld, maar eene aanwijzing komt toch voor 

 in eenen brief van den Resident van Riouw D. Ruhdé aan den Gouverneur van 

 Malakka, gedagteekend 8 April 1788, waarin men leest: ,/ofschoon men zegt 

 z/dat hij (Radja Ali) te Siantan geen grooten aanhang heeft, wil men echter, dat 

 //hij van geld en stofgoud nog voorzien is." Stofgoud nu levert Siantan niet op, 

 en het verzamelen van stofcoud, in een land waar de bodem het niet bevat, 

 of van contanten, veronderstelt aanzienlijke overwinsten in handel of nijverheid, 

 en tot het drijven van het een noch het ander bestond te Siantan gelegenheid. 



(1; Vaü Wiiler, Kronijk van MampaWa en Pontianak en Tijds. voor Tnd. taal-, land- on vol- 

 kenkunde, deel 111, bl. 533, in verband gebragt met verschillende ïnlandsche geschriften. 



