

Het zal dus wel gcene ongegronde verdenking zijn, wanneer wij aannemen, 

 dat Radja Ali en de zijnen leefden ten koste van het algemeen, door roof ter zee. 



Dit aangenomen zijnde, en wij doen dat omdat het ons onbegrijpelijk is 

 hoedanig de Boegische zwervers anders geld konden overleggen, zal het wel niet 

 gewaagd zijn ook aan te nemen, dat Radja Ali, zoo niet de hoofdaanlegger, 

 dan toch wel een deelgenoot was van eenen toeleg op Riouvv, die voor de O. 

 I. Compagnie noodlottige gevolgen had. Deze zaak viel voor in het begin van 

 het jaar 1787. Verscheidene officiëele stukken van dien tijd geven ons de ge- 

 legenheid om het gebeurde uitvoerig te verhalen. 



Den 3 den Mei 17S7, des avonds te acht ure, werd den Resident D. Ruhdé 

 in het geheim medegedeeld, dat men van Mantang, eene kampong op het eiland 

 Siolong, ten zuiden en zeer nabij Bintang, een veertigtal zoo groote als kleine 

 vaartuigen had gezien, die naar Tandjong Pinang koers hielden. Men veron- 

 derstelde, dat het Boegies en volken van Borneo waren. De Resident zond on- 

 middelijk den inlandschen kapitein Salim Sanderé naar den Sulthan, om daarvan 

 kennis te .geven., en //met last om op het gelaat van den vorst te letten, of 

 r/Zijne Hoogheid het met bevreemding dan wel met moderatie ontving." De 

 Residen.t deed den Sulthan verzoeken, om zoo spoedig mogelijk de voorhanden 

 vaartuigen te laten in gereedheid brengen en houden. De Sulthan beloofde dit 

 te zullen doen. Volgens het rapport van kapitein Salim Sanderé had de //koning 

 j/de tijding met ontroering vernomen, betuigende nergens van te weten of iels 

 ,/gehoord te hebben, en latende den Resident een beleefd compliment voor de 

 ,/prompte bedeeling dier onaangename mare." Den volgenden dag (4 Mei), 

 's middags te 12 ure, kwamen Radja Indra Bongsoe, orangkaija Sadee en de 

 schrijver Doellah den Resident berigten, dat zij door den Sulthan waren gelast 

 naar buiten te gaan, om op te nemen wat «r van de zaak was. 



Den 5 den Mei, 's -avonds te zes ure, kwamen zij terug met het berigt, dat 

 zij des morgens te 7 ure eene vloot van veertig vaartuigen hadden gezien, waar- 

 onder vier groote pendjadjaps, van welke eene de zwarte, eene de roode en twee de 

 Avitte vlag voerden; de overigen waren slechts kleine baloors, die naarden zuid- 

 kant van Tandjong Pinang koers hielden; de zendelingen meenden, dat het geenc 

 zeeschuimers waren, maar eene vloot die door eenen vorst aangevoerd weid; 

 de vaartuigen waren niet van Maleischen bouw, maar schenen op Borneo tehuis 

 te behooren. Op de herhaalde vraag van den Resident, wie zij wel dachten dat 

 het wezen zouden, zeiden de zendelingen, dat zij dit niet met zekerheid konden 

 gissen. De Resident zeide hun onder de hand te hebben vernomen, dat Radja 

 Ali zich bij de vloot bevond. 



De Resident schreef ten spoedigste (den 6 den Mei) naar Malakka om verster-,; 

 king van twee of drie wel bewapende vaartuigen, vijftig infanteristen, vier 

 kanonniers en vier busschieters. De kapiteins der chinezen beloofden honderd 

 chinezen te zullen leveren om in het fort gebezigd te worden, terwijl een hun- 

 ner daar steeds de wacht zou houden. 



