— 237 — 



militaire bezetting te Riouw blijven en, tot dekking der uitgaven, zouden 

 eenige inkomsten voor rekening van de Compagnie geheven moeten worden. 



De Gouverneur van Malakka kon echter moeijelijk den eersten stap doen 

 om Sulthan Mali moed te Riouw terug te brengen. Hij diende eerst met de 

 Compagnie verzoend te zijn, en hoezeer zijne en des Sulthans van Toengganoe 

 vroeger gedane aanzoeken daartoe mogten doen verwachten, dat de zaken spoedig 

 zouden worden geschikt, liet hij niets meer van zich hooren. Sulthan Maugsoer 

 van Trengganoe stierf in het begin van 1794 en Sulthan Mahmoed wilde of 

 kon zich niet ontslaan van den invloed der soldaten en Siaksche zeeroovers. 



Het liep dus naar het midden van 1794 zonder dat men met Sulthan Mah- 

 moed iets gevorderd was. Radja Ali, die zeer verlangde, dat er een einde aan 

 de zaak kwam, omdat daarvan zijn herstel als Onderkoning van Djohor afhing, 

 stelde toen aan den Gouverneur Couperus voor, dat hij, Radja Ali, zich naar 

 Riouw zou begeven, er niet aan twijfelende, dat hij er weldra in zou slagen 

 den Sulthan derwaarts te doen overkomen. 



De Hooge Regering, er aan wanhopende op eene andere wijze eenen in- 

 landschen vorst op Riouw te krijgen, magtigde dus den Gouverneur, bij brief 

 van 17 October 1794, om het voorstel van Radja Ali aan te nemen, mits dat 

 hij zich verbond om, zoodra de Sulthan zich met de Compagnie zou hebben 

 verzoend en in het bezit van Riouw zou zijn gesteld, Radja Ali hem onmid- 

 dellijk de vorstelijke waardigheid afstaan en zich met het ambt van rijksbe- 

 stierder te vreden stellen zou. 



Alvorens echter aan deze regeling uitvoering kon worden gegeven, verscheen 

 onverwacht te Moar, even bezuiden Malakka, Radja Indra Bongsoe, ais zende- 

 ling van Sulthan Mahmoed, die zich te Kota-Karang, op het eiland Boelang 

 ophield. Hij liet den Gouverneur weten, dat hij met eene boodschap van den 

 Sulthan belast was, hoezeer hij daarvan geene schriftelijke lastgeving kon ver- 

 toonen. De boodschap behelsde het voorstel, dat Riouw weder zou worden 

 gesteld in het volle bezit van Sulthan Mahmoed, op den voet zoo als ten tijde 

 van Sulthan Soleiman. Daarvoor zou hij aan de Compagnie uitkeeren 60,000 

 Spaansche realen. 



Het bestuur van Malakka was natuurlijk niet bevoegd om hierin te beslis- 

 sen. Het wees den Sulthan dus over tot de Hooge Regering, die onmiddellijk 

 van het voorstel des Sulthans werd kennis gegeven. De Sulthan herhaalde niet 

 alleen zijn verzoek schriftelijk aan den Gouverneur van Malakka, maar zond 

 ook eenen vertrouweling aan den Gouverneur van Java's Noord-Oostkust (o 

 Samarang, M r . Pieter Gerardus van Overstraten, wien hij van de zaak kennis 

 gaf en aanbood te Samarang te komen, om regtstreeks met de Regering te 

 onderhandelen, indien hij niet met den Gouverneur van Malakka mogl .slagen. 

 Hij verzocht voor dat geval een schriftelijk vrijgeleide van de Hooge Regering. 

 Daar de Regering geen kans zag om het schrikbarend rooven ter zee, dat, 



