

— 239 — 



deel van den buit te krijgen. Zij hadden het vooral gemunt op Riouw, dat 

 reeds lang door de Engelschen was gebezigd' als een rendez-vous voor hunnen 

 handel met den Oosterschen Archipel, en zij hadden den kommandant der En- 

 gelsche expeditie reeds overgehaald om Riouw in te nemen. 



De Gouverneur Couperus wilde hun ten minste dit voordeel ontnemen, 

 want hij zag zeer goed in hoe het met de in beschermingneming eigenlijk ge- 

 steld was. //Dit gevoelende," schrijft hij in eenen brief aan de Hooge Regering 

 te Batavia, gedagteekend 26 Augustus 1795, //zeide ik, onder tekennengeving, 

 ,/dat ik tot den afstand van Riouw aan Sulthan Mahtnoed volkomene qualifi- 

 z/Catie had en dat ik, ingevolge UHEd s dispositie en des Sulthans offerte aan 

 z/de Compagnie, met des Sulthans zendeling, thans present, overeengekomen 

 z/was. En hieromtrent bleef ik onverzettelijk staan, onder betuiging, dat indien 

 z/het reeds door UHEd s gegeven woord en de belofte aan eenen vorst niet kon- 

 z/den opgevolgd worden, i!c dan liever alle onderhandelingen als afgebroken 

 z/wilde aanmerken en hun alles zou overgeven, en niet als troepen, afgezonden 

 „om deze plaats te protecteren, maar als vijanden moest aanmerken. Ik had 

 ,/toen reeds licht genoeg van hunne commissie en wist, dat dit plan niet op 

 //Madras maar op Poeloe Pinang geformeerd was, en was verzekerd, dat zij het 

 z/er niet op aan durfden laten komen." 



De Gouverneur Couperus werd dan ook niet meer tegengewerkt en hij zond 

 dadelijk den zendeling van Sulthan Mahmoed terug met eenen brief aan dien 

 vorst, geschreven, zoowel door hem, Gouverneur, als door den kommandeur 

 H. Newcome en den majoor A. Brown, waarbij Riouw //voor en van wege de 

 //Hooge Regering" in zijn geheel aan hem teruggegeven werd. 



Deze brief, die het volle regt van de Oost-Indische Compagnie op Riouw 

 bevestigt, ook voor de toekomst, omdat de Britsche autoriteiten slechts uitvoe- 

 ring gaven aan een besluit van de Hooge Nederlandsch-Indische Regering, is 

 van genoegzaam belang, om hier te worden ingelascht. Hij luidt als volgt: 



z/Deze brief, gerigt aan Sulthan Mahmoed Hajat Sjah, koning van Djohor 

 //en Pahang, komt van Abrahamus Couperus, van wege de Nederlandsche Oost- 

 ,/Indische Compagnie, Gouverneur van Malakka, en tevens van Hen ry Newcome 

 „en A. Brown, die van wege Zijner Brittannische Majesteit den Koning van 

 //Engeland, als protectors en vrienden van de Nederlandsche Oost-Indische Com- 

 z/pagnie, thans, als hoofden van de Navale en Militaire magt van gemelde Zijne 

 //Brittannische Majesteit, ter bescherming hier present zijn. 



r/Wij maken Uwe Hoogheid bij deze bekend, dat wij thans gelukkig zoo- 

 z/danig met elkander vereenigd en verbonden zijn, dat de welvaart van (''én het 

 z/doel en de wensch van den andere is; uithoofde van dien merken wij de vrien- 

 z/den van weerskanten ook als zoodanig aan, en principaal Uwe Hoogheid, dien 

 „wij een blijk willen geven dat deze verbindteuis op het sterkste subsisteert. 



