— 251 — 



Toen wij dit lazen, dachten wij dat, al mogfc Malakka weder aan de Hol- 

 landers komen, er misschien in die groote overeenkomst iets anders betreffende 

 ons rijk zou voorkomen, waardoor wij verhinderd zouden worden een nieuw 

 kontrakt met onze oude vrienden te sluiten. 



Slechts om die reden en opre.gt vertrouwende op de woorden van den ma- 

 joor Farquhar en op den brief van de Engelsche overheden , hebben wij de 

 overeenkomst met den majoor Farquhar aangenomen, die voor ons niet van het 

 geringste nut was. 



Daarop kwam de Schout-bij-nacht Wolterbeek, die de Hollandsche vlag 

 had geheschen te Malakka, tot ons, en toonde ons aan, dat op een weinig land 

 na de vorige bezittingen der Hollanders weder aan hen overgegeven waren en 

 dat er over het rijk van Djohor volstrekt niets in het groote tractaat voorkwam. 

 Wij bespeurden daaruit ten duidelijkste, dat men ons voorgelogen had, toen 

 men met overhaasting een verbond met ons kwam sluiten, en dat men ons 

 bedrogen had door te berigten, dat de Hollanders ons land zouden komen nemen; 

 want onze oude vrienden wenschten alleen het oude verbond te vernieuwen. 

 Wij waren daarmede zeer verheugd en achtten het voor onze rust noodig, en 

 daarom hebben wij het tractaat, dat met onbetamelijke overhaasting aangegaan 

 was, ter zijde gesteld, en hebben wij met genoegen de verbondschriften met 

 onze oude vrienden gesloten. 



In die overeenkomst is van beide zijden overlegd, wat tot welzijn van ons 

 rijk en ten voordeele van onze onderdanen kon strekken. 



Daar dit alles waar en van openbare bekendheid is, hebben wij onze ze- 

 gels en handteekeningen onder dit geschrift gesteld, dat geschreven is op den 

 30 ikcn der maand Redjab, des jaars 1234 (25 Mei 1819). 



Er kan geene enkele reden bestaan om te twijfelen aan de waarheid van 

 de in dit stuk vermelde feiten. De door haat en afgunst gedreven Britschc beamb- 

 ten van dien tijd hebben wel schandelijker middelen aangewend om de Neder- 

 ders te benadeelen, en wanneer men nagaat met welke overhaasting het contract 

 gesloten werd, dan dringt de overtuiging, dat werkelijk scheve voorstelling van 

 de Nederlandsche plannen heeft plaats gehad, zich zeer sterk op. In het laatst 

 van Junij 1818 vertrok Farquhar, met het ingehuurde schip John Buil, gezag- 

 voerder Bain, naar Riouw. Daar gekomen confereerde Farquhar slechts een paar 

 uren met den onderkoning Radja Djafar over het te sluiten contract, en ver- 

 trok van daar naar Pontianak. Den Nederlandschen kommissaris Boekholtz 

 daar vindende, stevende Farquhar, den 9 r,cn Augustus, naar Lingga. Hij verzocht 

 den Sulthan het tractaat met den onderkoning te mogen sluiten , en de Sulthan 

 stemde daarin toe, zeggende zich niet meer met wereldsche zaken in te laten. 

 Farquhar vertrok denzelfden dag van Lingga en sloot het tractaat met Radja 

 Djafar, op 19 Augustus. Het volgende is eene vertaling er van, naar het oor- 



