— 255 — 



en Lingga, als een Avettig en onsterfelijk leen, zoo als hetzelve aan des Sultlians 

 vader was afgestaan bij het kontrak t van 10 November 1784, „in dier voege, dat 

 de tegenwoordige vorst, even als zijn vader, zal zijn vasal van Z. M. den Koning 

 der Nederlanden, en, als zoodanig, Koning over het rijk van Djohor, Pahang, 

 Riouw, Lingga en onderhoorigheden." 



Artikel 1. 

 Vrede, vriend- en bondgenootschap tusschen de Hooge Indische Regering en 

 den Sulthan. 



Artikel 2. 

 De Sulthan , rijksgrooten en onderdanen beloven trouw aan de Hooge Re- 

 gering, als vertegenwoordigende hunnen beschermheer. Hare vrienden zullen 

 hunne vrienden en hare vijanden ook hunne vijanden zijn, en desgevorderd 

 zullen zij de Hooge Regering met volk en vaartuigen bijstaan. 



Artikel 3. 

 De Hooge Regering zal des Sultlians rijk beschermen en hetzelve zooveel 

 mogelijk doen prospereren, en de wetten en gewoonten des lands in haar ge- 

 heel laten. 



Artikel 4. 

 Op het verlangen van den Sulthan wordt een resident op Riouw geplaatst 

 en een klein garnizoen daar gelegd, voor hetwelk de Sulthan aansprakelijk is, 

 en dat door de Hoos;e Re°,erin2: zal kunnen worden vermeerderd en naar goed- 

 vinden in des Sulthan s landen geplaatst. 



Artikel 5. 

 De onderkoning zal zorgen voor de voltooijing en het onderhoud van de aan 

 te leggen fortificatiën te Riouw, dat een verblijf voor den Resident en een e ka- 

 zerne voor de militairen gebouwd worden, en dat aan het garnizoen, tegen 

 redelijke betaling, hunne levensbenoodigdheden verstrekt worden. 



Artikel 6. 

 De verdediging van versterkingen, enz., blijft aan den kommandant, doch, 

 in geval van aanval, zal de onderkoning, des vereischt, met volk assisteren. 



Artikel 7. 

 De onderdanen van den Koning der Nederlanden mogen zich vrij door het 

 geheele rijk begeven; van gelijken de onderdanen van den Sulthan op Malakka 

 en onderhoorigheden, mits zich onderwerpende aan de bestaande wetten, enz. 



Artikel 8. 

 Iemand, geene waren willende lossen in eene der respektieve havens, enz. 

 zal mogen vertrekken, tegen betaling alleen van ankerage en vuurtaks. 



Artikel 9. 

 De Hooge Regering heeft den vrijen aankap in de bosschen door des Sultlians 

 rijk, met voorkennis alleen van den Sulthan of diens plaatselijk bestuur. 



