— 260 — 



om de Nederlanders te misleiden, en tijd te winnen tot het maken van toebe- 

 reidselen om hen onverhoeds aan te vallen. Zoodra dan ook de Boegies zich 

 van het noodige voorzien hadden, sloegen zij op den 14 den Januarij 13:i0 tot 

 openlijke vijandelijkheden over, door met eene magt van ongeveer 400 man het 

 kantoor van den collecteur van 's lands middelen aan te vallen. De Heer Wal- 

 beehm was gewaarschuwd zich dien morgen niet naar zijn bureau te begeven' 

 deze waarschuwing niet achtende, ging die ambtenaar echter naar het tolkan- 

 toor, van waar hij over zee, kort na zijn aankomst, met eene voor het kantoor 

 liggende kiuispraauw zich het leven heeft gered, medebrengende 's lands gelden 

 en boeken en een gedeelte der daar geplaatste wacht van acht militairen. 



Een der militairen was in de Chinesche kamp gegaan om iets te koopen ; 

 deze, den opstand bemerkende, trachtte naar het fort te gaan, maar daartoe 

 was het te laat; hij moest zich in het alang-alang-gras verbergen, en eerst na 

 verloop van twee a drie dagen is hij verhongerd in het fort aangekomen. 



Voorts maakten de Boegies zich meester van de aan het strand gelegene 

 overblijfselen der voormalige Hollandsche versterking, bragten die in staat van 

 weerbaarheid en wierpen daarenboven, op een kleine honderd schreden van het 

 fort, nog een klein werk op. 



De overmoed der Boegies werd ook vermeerderd doordien zij bemerkten, 

 dat men de bezetting van het fort niet versterkte, hoezeer daartoe gelegenheid 

 bestond. De garnizoenen te Malakka en te Riouw toch werden om de zes 

 maanden voor een gedeelte onderling verwisseld. Op het einde der maand De- 

 cember 1819 was de tijd van aflossing daar, en eene halve kompagnie van het 

 23 e bataillon infanterie was den 24 stcn of 25 sten van Malakka aangebragt met 

 Zr. Ms. brik Irene, welke den 3l sten December met het detachement van de 4* 

 kompagnie, l e bataillon, 18 e regiment, naar Malakka terugkeerde. Waren deze 

 troepen niet verzonden, waarschijnlijk zouden de Boegies zich wel bedacht heb- 

 ben iets tegen het bestuur te ondernemen, voordat zij versterking hadden be- 

 komen, of het garnizoen verminderd was. 



Tandjong Pinang was toen geheel anders dan nu. De omtrek van het fort 

 op den heuvel was zwaar begroeid met alang-alang-gras en kreupelhout, en 

 daar, waar thans nette Europesche woningen en goede inlandsche kampongs 

 staan, vond men hoog opgaand geboomte ( ] ). 



Op het berigt van het voorgevallene was de majoor Krieger, kommandant 

 der troepen in het gouvernement Malakka en onderhoorigheden , met het op 

 ultimo December afgeloste detachement naar Iliouw overgekomen, en daar hij 

 zag dat gematigdheid hier niets meer baatte en in tegendeel den overmoed der 

 Boegies deed stijgen, werd met den Resident-kommandant overeengekomen dat 

 men hen zou tuchtigen. 



(i) Zie de schets, bijlage XXX VIII. 



I 



