— 277 — 



van Tongkoe Poetri, weduwe van Sulthan Mahmoed, die, niettegenstaande 

 herhaalde pogingen van de zijde van Radja Djafar, weigerde ze al' te staan, 

 welligt uit vrees dat hare zeer groote invloed op de zaken des rijks daardoor 

 zoude verminderen, daar, in het oog der Maleische volken, aan liet bezit der 

 rijkssieraden het denkbeeld van wettig oppergezag is verbonden. De Sulthan 

 Abd'oerrahman, spijtig over het gemis der voor hem als oppervorst onmisbare 

 teekenen zijner waardigheid, had zich reeds in het jaar 1821 van Lingga naar 

 Trengganoe begeven, onder voorwendsel van aldaar een • huwelijk te willen 

 aangaan, doch met het werkelijk plan om niet naar Lingga terug te keeren , 

 zoolang de rijkssieraden hem niet zouden worden overgegeven. Vele pogingen 

 werden door Sulthan Lioesin, op last van het Engelsche bestuur, aangewend, 

 om Tongkoe Poetri tot de afgifte dezer insignia aan hem te bewegen, en men 

 beweert zelfs, dat haar daarvoor eene som van 50,000 Spaansche matten was 

 geboden. De onderkoning Radja Djafar, ziende dat zijne vertoógen bij Tongkoe 

 Poetri niets baatten en de rijkssieraden gevaar liepen van in verkeerde handen 

 te geraken, had daarop den Said Moehamad Zain, een achtenswaardig man van 

 Arabischen oorsprong, naar Batavia gezonden, om de tusschenkomst van het 

 Gouvernement in te roepen. Hierop werd de Gouverneur van Malakka aange- 

 schreven, om, namens den Gouverneur-Generaal, Tongkoe Poetri uit te noodigen 

 en des noods aan te zeggen, om de rijkssieraden van Djohor te stellen in han- 

 den van den wettigen Sulthan Abd'oerrahman. Hoewel niet zonder moeite en 

 eenig gevaar voor onrustige bewegingen van de zijde der aanhangelingen van 

 Tongkoe Poetri, gelukte het den Gouverneur, op den 13 den October 1822, in 

 tijds deze sieraden van haar over te nemen en in het fort Tandjong Pinang ter 

 bewaring te stellen. 



De Gouverneur gaf onmiddelijk den Sulthan Abd'oerrahman kennis, dat de 

 insignia te zijner beschikking waren, met dringend verzoek om, vergezeld van 

 den bandahara van Pahang, zoo spoedig mogelijk naar Riouw over te komen. 

 Aan deze uitnoodiging werd echter door den Sulthan, uit vrees voor het onge- 

 noegen van Tongkoe Poetri, niet dadelijk voldaan, en tijdens de komst van de 

 kommissarissen te Malakka bevond hij zich nog te Trengganoe, weshalve de 

 onderkoning Radja Djafar werd uitgenoodigd, om zich met Zijner Majesteit s 

 koloniale brik Orestes , gekommandeerd door den kapitein-luitenant ter zee J. 

 Verveer, derwaarts te begeven, ten einde den Sulthan, namens de kommissa- 

 rissen, tot terugkomst over te halen.- De Orestes keerde echter naar Riouw terug 

 wegens zware averij, bekomen door het slaan van den bliksem in de groote 

 mast, op de reede van Trengganoe, maar medebrengende de tijding, dat de 

 Sulthan binnen kort zou volgen, en dat de onderkoning aldaar ook was ach- 

 tergebleven en te gelijk met den Sulthan zou terugkeeren. Op den 3 den Novem- 

 ber 1823 kwamen de beide vorsten ook werkelijk te Riouw aan. 



Op den 27 sten dier maand had de plegtige uitreiking van de rijkssieraden 



