— 278 — 



door kommissarissen, namens de Regering; van N. I. , aan Sulthan Abd'oer- 

 rahinan plaats. 



De meeste plegtigheid werd voor die gewigtige gebeurtenis in acht geno- 

 men. Nadat kommissarissen, volgens het bepaalde ceremonieel, door den Sulthan 

 ontvangen waren, en na eenige voorafgaande complimenten, liet de Sulthan 

 door Ongkoe Said verzoeken, dat, om aan eene gedane gelofte te voldoen, hem 

 het koninklijke halssieraad niet om den hals gehangen, maar aan hem in han- 

 den gegeven zou worden. Kommissarissen, hierin toestemmende, ontvingen van 

 den Sulthan op de plegtigste wijze de hernieuwing zijner beloften tot tegengang 

 der zeerooverijen , waarna kommissarissen, den vorst bij de hand nemende, 

 hem op den troon plaatsten, die aan het einde van de zaal geplaatst was. 



De schout bij nacht Melvill van Carnbeé nam het gouden halssierraad en 

 de kommissaris Wappers Melis het groote gouden staatsie-zwaard, en gaven het 

 den Sulthan in handen, die deze voorwerpen staande en met zeer veel aandoe- 

 ning ontving. Kommissarissen wezen hem tevens aan de overige rijkssieraden , 

 die op eene tafel voor den troon ten toon lagen, doende daarbij eene korte en 

 toepasselijke aanspraak, terwijl deze plegtigheid zoo door het presenteren van het 

 geweer en het slaan der marsch door het corps mariniers en het hijschen der 

 witte vlag op het inlandsche fort algemeen werd bekend gemaakt. 



Z. M. Fregat Eurydice, Z. M. koloniale brik Orestes en het fort Tand jong 

 Pinang salueerden met 17 schoten, terwijl door kommissarissen geroepen wierd, 

 ,/leve Ab'oerrahman Sjah, Sulthan van Djohor, de vasal, de vriend en de bond- 

 zzgenoot van Z. M. den Koning der Nederlanden, en van de Hooge Regering 

 z/van Nederlandse//-- Indië ," hetgeen door de geheele Europesche stoet nagevolgd en 

 door al de tegenwoordige Inlanders met toejuiching opgenomen werd. 



De Sulthan stapte daarop van den troon en legde zijne hulde aan Zijne 

 Majesteit den Koning en aan de Hooge Regering van Nederlandsch-Indië in handen 

 van Kommissarissen af, met dankbetuigingen voor de eer aan hem dien dag 

 bewezen. Hij plaatste zich vervolgens weder op den troon, maar zittende, en 

 ontving op eene plegtige wijze de geluk w en schen en betuiging van onderwer- 

 ping van al de grooten van zijn rijk, zoowel in hun eigen naam, als uit name 

 van het volk. 



Volgens de Maleische gebruiken behoorden eigenlijk al de staatsdignitaris- 

 sen van het rijk bij deze plegtigheid tegenwoordig te zijn geweest. Verschil- 

 lende omstandigheden verhinderden dit echter. De Bandahara van Pahang had 

 zijne volmagt gegeven aan den onderkoning om hem te vertegenwoordigen ( 1 ). 



(1) De Kandahara schreef bij brief van 27 Safar 1239 (2 November 1823) van den Onderkoning: 

 «Omtrent de rijkssieraden; mogten de Hollanders die overgeven, zoo zal mijn vader mijn gevolmac- 

 htigde en vertegenwoordiger zijn en dezelveu ontvangen. Ik heb dit. reeds zoo lang aan mijnen va- 

 ader overgelaten. Zoo als mijn vader het goed vindt, vinde ik het ook goed." Hij had in 1819 

 geweigerd, dal. de Eugelschen hunne vlag heschen te Pahang en bij die gelegenheid, ineen brief vau 

 20 Julij, zijue Irouw aan Sulthan Abd'oerrahman verzekerd. 



