

— 297 — 



werd de vrije vaart der visschers aan banden gelegd; doch dit was te minder 

 drukkend, daar deze lieden steeds op gezette tijden, in kleine vloten, naar de- 

 zelfde plaats zeilden en hoogst zelden afzonderlijke togten deden, en in elk ge- 

 val hadden zij die beperkingen aan zich zelven te wijten, daar zachte vertoogen 

 hen niet hadden kunnen bewegen om den zeeroof te laten varen. Bovendien 

 was eene andere wijze bijna niet denkbaar, om een volk te kontroleren , dat 

 de zeevaart en zeeroof als gelijksoortige bedrijven aanmerkt, en, wel verre van 

 schande in het laatste te vinden ; veeleer genegen is het in aanzien boven het 

 eerste te stellen. 



Weinig baat werd echter bij dien maatregel gevonden. Het kwaad zat min- 

 der bij de eenvoudige visschers dan bij de grooten, die in den zeeroof hun voor- 

 naamste middel van bestaan vonden en alles aanwendden om de voorzonren van 

 het Gouvernement daaromtrent tegen te werken. De zeeroof werd spoedig weder 

 zóó sterk gedreven, dat, nog in hetzelfde jaar 1836, de bewoners van het ei- 

 land Galang door het Engelsen oorlogsfregat Andromaohe werden getuchtigd, uit- 

 hoofde zij zich niet ontzien hadden op desloepen van dat vaartuig vuur te geven. 

 Naar aanleiding van het wederkeerig verlangen van het Nedeilandsch-ln- 

 disch en van het Britsen Gouvernement, om gezamenlijk maatregelen te nemen tot 

 tegengang en vernietiging van den zeeroof door de Linggasche onderdanen, 

 werden in Januarij 1837 de majoor l), H. Kolff, de kommandant van Zijner 

 Majesteits korvet Ajax en de Resident van Riouw Goldman, Ito kommissie 

 gesteld, om dienaangaande met de Britsche autoriteiten te Singapoera in overleg 

 te treden en met den Sulthan van Lingga alles afdoende maatregelen te trof- 

 fen. De medewerking van de zijde van het Britsch bestuur te Singapoera be- 

 paalde zich evenwel tot betuigingen van bereidwilligheid; doch overigens werd 

 door hetzelve niets uitgerigt; zelfs weigerde de Gouverneur van Singapoera 

 Bonham de uitlevering van eenige naar Singapoera gevlugte zeeroovers van Galang. 

 De bemoeijenissen van de kommissarissen van wege het Nederlandsch- 

 Indisch Gouvernement hadden welligt juist daarom, omdat zij op zich zelven 

 konden handelen, goede gevolgen. Op den 10 n Junij 1S37 werden door de 

 kommissie aan den Sulthan voorgelegd en door dien vorst aangenomen de 

 volgende punten van overeenkomst, die in de maand October daaraanvolgende 

 door de Regering, met eenige wijziging, in volgender voege werden bekrachtigd: 

 1°. met instandhouding van art. 1 der overeenkomst van .Tul ij 1836 word f 

 bepaald, dat geene praauwen zullen mogen bemand worden met meer dan 

 10 man, de passagiers daaronder gerekend, en allen van door den Besi- 

 dent geviseerde passen zullen moeten voorzien zijn; zullende alleen in de 

 west- of noordmoesson eene sterkere bemanning toegestaan worden. 

 2°. art. 2 en 3 van de overeenkomst van .lul ij 1836 zullen in volle werkne: 

 blijven. 

 de Sulthan neemt op nieuw aan ten allen tijde de zeerooverij te zullen 



