— 301 — 



Dientegengevolge schreef de Gouverneur-Generaal van N. I. aan Snlthaii 

 Moethai'ar een' brief, gedagleekend 7 e April 1854, waarbij hij werd aangemaand 

 om zijne herhaalde bezoeken te Singapoera en in de aangrenzende Inlandsche 

 staten op het Maleische schiereiland na te laten, terwijl de Gouverneur-Generaal 

 zijn verlangen te kennen gaf, dat hij ten spoedigste naar Lingga terugkeeren en 

 zich niet meer, hetzij regtstreeks, hetzij zijdelings met den Sulthan van Djohor 

 of met de Inlandsche staten op het Maleische schiereiland inlaten zou. 



Sulthan Moethafar, die intusschen reeds op den 6 den April van Trengganoe 

 te Riouw was teruggekeerd, was hierover uitermate verbolgen. Hij ontkende 

 het regt van den Britschen Gouverneur om over zijne handelingen te klagen; 

 hij ontkende zich met de zaken van het Maleische schiereiland te hebben bemoeid 

 en zou den Gouverneur deswege ter verantwoording roepen. Maar de brief van 

 den Gouverneur-Generaal had toch ten gevolge, dat hij gedurende twee jaren 

 Singapoer niet bezocht en naar geschikte middelen om zijne inkomsten te ver- 

 beteren scheen om te zien. Hij verzocht, zooals hij voorgaf, met dat duel, aan 

 het Gouvernement een voorschot van ƒ 70,000, benevens eenen ambtenaar bij 

 zich te Lingga, dien hij echter als zijn ondergeschikten wilde beschouwen. Hij 

 voegde er bij, dat zoo hem zoodanig persoon niet kon worden gegeven, hij er 

 een van Singapoera zou laten komen. 



Terwijl bij het Gouvernement in overweging was hoedanig men des Sul- 

 thans wenschen zou kunnen te gemoet komen , begaf hij zich omstreeks het 

 midden van 1856 weder naar Singapoer en weldra bleek het, dat hij zich weder 

 met zaken van Trengganoe bemoeide; ditmaal echter niet als vriend van den 

 Sulthan van dat rijk. Wat de ware oorzaak van de verwijdering tusschen beide 

 vorsten is geweest, is men nimmer regt te weten gekomen; maar Sulthan Moe- 

 thafar beweerde dat die van Trengganoe zijne (Moethafar's) moeder, die hij in 

 1854 naar Trengganoe had gebragt, belette naar Lingga terug te keeren. Hij 

 zelf wilde haar terughalen en zeide dat zelfs met geweld te zullen doen, niet- 

 tegenstaande de Britsche Gouverneur hem de gelegenheid aanbood om de reis 

 met eenen O. I. Compagnie' s stoomer te doen. De ernstige vertoogen van den 

 Resident van Riouw tegen deze zijne handelingen stuitten af op zijne 

 stijfhoofdigheid en eigendunk. Maar niet zelfstandig genoeg om open kaart te 

 spelen, nam hij zijne toevlugt tot list en verrassing. Den 9 den Augustus 18,5,6 

 kwam Sulthan Moethafar te Penjingat, de Residentie van den onderkoning, en 

 deed den Resident Nieuwenhuizen verzoeken zijne opwachting bij hem te mogen 

 maken. Op het bepaalde uur liet hij echter weten dat hij ongesteld was, en 

 dat hij zich naar Singapoer zou begeven om van daar zijne i>eis naar Trengganoe 

 te vervolgen. 



Toen deze boodschap werd overgebragt, had hij zich reeds onder zeil begeven , 

 vergezeld van twee der kruisbooten, die de onderkoning verpligt is, tot beteu- 

 geling van zecrooverij , ter beschikking van den Resident te houden, en hij 



