— 307 — 



hetgeen op den volgenden dag, 12 October 1857, in de groote vergaderzaal ter 

 hoofdplaats Dai plaats had. Beide vorsten werden door de N. I. Regering bij 

 acten van 9 Februarij 1858 in hunne waardigheid bevestigd. 



Het verdere lot van den afgezetten Sulthan Mahmoed Moethafar Sjah was 

 allertreurigst. Hij schreef den 10 n October aan den kapitein der Emoijer Chi- 

 nezen te Riouw, Oei Tiksing, en aan den maleischen schrijver op het residentie- 

 kantoor Aboe Hassan, dat zij zich bij hem te Lingga zouden vervoegen, om 

 middelen te beramen, ten einde hem met het Gouvernement te verzoenen. Hij 

 was inderdaad op 12 October, kort na het vertrek van den Resident van Lingga 

 naar Riouw, meteen klein vaartuig van Singapoera te Dai aangekomen, maar 

 hij vond zich daar van een ieder verlaten en keerde spoedig naar Singapoera 

 terug, waar hij bij den toemenggoeng van Djohor zijn intrek nam. 



Deze trachtte voor den gewezen Sulthan te doen, wat hij kon. Het Brit- 

 sche bestuur weigerde alle inmenging in de zaak, maar er waren, zoo als im- 

 mer, particulieren te vinden, die hoopten er iets bij te kunnen verdienen. Hij 

 zond daarom zijn zoon Wan Aboe Bakar, met het stoomschip Sir James Brooke 

 naar Riouw, om den Resident vergunning te vragen zich naar Lingga te be- 

 geven, ten einde des ex-sulthan's moeder, Tongkoe Tih, en de verdere leden 

 van zijn gezin benevens zijne goederen af te halen. Deze vergunning werd on- 

 middellijk verleend. 



Wan Aboe Bakar was echter niet alleen. Hij was vergezeld van eenige 

 Engelschen, waaronder de advokaat Napier, die, zoo als later bleek uit een 

 brief van den ex-Sulthan aan zijne moeder, medegingen ,/om de handelingen 

 ff der Hollanders te constateren." Het gedrag van Wan Aboe Bakar en de zij- 

 nen was te Lingga zeer aanmatigend; zij gingen zelfs zoo ver van voor te geven, 

 lat de ex-Sulthan weldra door eene Engelsche magt op zijn troon zou worden 

 hersteld. De Linggasche grooten waren dan ook volstrekt niet met hunne be- 

 zoekers ingenomen; er vielen hooge woorden, en verscheidene aanzienlijke vrou- 

 wen, die Aboe Bakar wilde dwingen mede te gaan naar Singapoera, werden 

 daarvan door hare mannelijke aanverwanten teruggehouden. 



De ex-Sulthan, - of Tongkoe Mahmoed, zoo als hij sedert zijne vervallen 

 verklaring genoemd werd, - deed zelfs eene poging om in het door hem ver- 

 beurde rijk onlusten te doen ontstaan, misschien wel met het denkbeeld, dat 

 het N. I. Gouvernement later zijne bemiddeling zou inroepen om ze te bedwin- 

 gen. Aan de oevers der rivier Ritteh, die den lagen alluvialen ooster oever van 

 Sumatra even benoorden Djambi doorloopt, woonden de afstammelingen van de 

 Soloksche zeeschuimers, die in het laatst der vorige eeuw door de Riouwsche 

 vorsten waren ontboden om de Nederlanders te bestrijden en sedert in deze wa- 

 teren zwervende en roovende gebleven waren. Toen de zeeroof door het N. I. 

 Gouvernement bedwongen was, had een gedeelte dezer lieden, als onderdanen van 

 den Sulthan van Lingga, zich te Ritteh nedergezet, waar zij thans nog genoemd 



