— 312 — 



gapoera te vertrekken, ten einde eenen voorraad van dat heulsap in te koopen. 

 Op den 15 n October werd een aanvang gemaakt met het verder bezetten 

 der soengei Sampei om aldus de versterkingen te naderen, welke ongeveer drie 

 uren van de monding dier soengei opwaarts gelegen waren, en op den dag daar- 

 aanvolgende werd eene positie bereikt nabij eenige woningen en omstreeks halven 

 wege tusschen de monding der kreek en de opgerigte versterkingen, waar al 

 de praauwen, met uitzondering van eenigen, die achter gelaten werden om de 

 monding der groote rivier te bewaken, eene geschikte 'ruimte vonden, om eene 

 voorloopige stelling in te nemen. Opgaande waren , gedurende de laatste dagen, 

 onderscheidene woningen, op den regter oever van de soengei gelegen, verbrand, 

 ten einde van daaruit niet te worden verontrust, zijnde mede een voorraad pa- 

 di van ongeveer een kojan bij die gelegenheid vernield. In den morgen van 

 dien dag (16 October) kwamen twee praauwen uit zee en raakten in de mon- 

 ding der groote rivier slaags met de aldaar op brandwacht liggende vaartuigen. 

 Na een kort gevecht sprongen de opvarenden overboord en redden zich in de 

 moerassen, terwijl de praauwen, waarin eenige geweren en blanke wapenen, 

 werden genomen. 



In den avond van denzelfden dag keerden van Kota Baroe terug de der- 

 waarts gezondene praauwen, met het doel om te onderzoeken of van daar 

 eenige gemeenschap over land bestond met de plaats waar de wederspannelingen 

 zich gevestigd hadden, zijnde aldaar door hen verwoest eene versterking, in 

 vroegere dagen opgerigt, en eenige verlaten woningen van den Panglima besar 

 en zijne aanhangers. Eenige der aldaar woonachtige aanhangers van den Pang- 

 lima gevlugt zijnde, werd evenwel in verzekerde bewaring genomen zekere Hadji 

 Mohamad Taha, die even bedoeld hoofd als maleische schrijver ten dienste stond 

 en wiens schrijfdoos, waarin zich eenige brieven bevonden, werd in beslag ge- 

 nomen. 



Intusschen waren de Sabandar en de Orangkaja, hoofden der Rittehsche be- 

 volking, met een vijftiental hunner onderhoorigen zich bij den Radja Hoesin van 

 Riouw komen aanmelden, hunne vreugde te kennen gevende, dat eindelijk het 

 vooruitzigt bestond om van de vreemde onderdrukking bevrijd te worden, en bereid 

 om daartoe, zooveel doenlijk, mede te werken, ten welken einde zij aannamen 

 om ten spoedigste zich bij onze magt te voegen met zooveel mannen als al da- 

 delijk door hen zouden kunnen verzameld worden, hebbende zich een groot aan- 

 tal verwijderd en verborgen om aan het geweld van de oraug timor en hun 

 hoofd te ontkomen, terwijl nog een aanzienlijk aantal bij den Panglima besar 

 was ingesloten. 



Nadat in hunne aanbiedingen door den kommandant was genoegen genomen, 

 verhaalden zij, dat de mogelijkheid bestond om van Kota Baroe door de uitge- 

 strekte moerassen, met behulp van een kompas, zich eenen weg te banen, het- 

 welk echter zoo veel inspanning en moeijelijkheden opleverde, dat daartoe niet 

 kon worden overgegaan, zonder tot het uiterste gedreven te zijn. 





