— 314 — 



bestond, zoodat de mogelijkheid om die praauwen te naderen veel moeijelijk- 

 heden in zich had, die echter den volgenden morgen voor goed weder naar hunne 

 vroegere ligtplaats terug keerden. 



Het plan werd alsnu gevormd om in het moerassige terrein ter regter zijde 

 der soengei eene kleine versterking op te werpen van waaruit de groote ben- 

 teng met vrucht zou kunnen worden beschoten, en te trachten het vuur der- 

 zelve tot zwijgen te brengen, om daarna, met het oog op de moeijel ijkheid eener 

 bestorming, eene tweede en meerdere versterkingen op te rigten, op die punten 

 waar men den vijand het meeste nadeel zoude kunnen toebrengen en, door 

 het werpen van granaten, zoodanig benaauwen, dat een aanval door de ge- 

 zamenlijke praauwen op de groote benteng met de kans op eenen goeden uit- 

 slag kon werden ondernomen te gelijk met eene omtrekking en aanval derzelve 

 door de beschikbare Europeanen en Boegies, van welken maatregel de komman- 

 dan t zich een spoedig en beslissend resultaat beloofde, indien de nog steeds ge- 

 koesterde verwachting niet werd verwezenlijkt, dat de Panglima eene onvoor- 

 waardelijke onderwerping zou wenschen aan te bieden. 



Intusschen was almede twijfel ontstaan nopens de medewerking van de 

 Maleijers en rajats, die zich steeds in de achterhoede vertoonden, en op het 

 eerste gezigt van den vijand terugtrokken om op verren afstand een vervaarlijl 

 geschreeuw en doelloos vuur aan te rigten. Van de Boegies, ongeveer 70 in 

 getal, had men de beste diensten, en gaven die de blijken van eene dik wijk 

 onvoorzigtige onversaagdheid. 



Op den 20 n werd begonnen met de vermelde versterking op te rigten 

 waarmede men nog dien dag in zoo verre gereed kwam, dat een metalen ka- 

 non van 6 'S daarop geplaatst werd, waarmede de benteng met goed gevoh 

 beschoten kon werden. Een zestigtal Illanons poogde de werkzaamheden te 

 verstoren, doch zij werden binnen weinige oogenblikken op de vlugt gedreven 

 door de Europeanen en Boegies. 



Ten gevolge van het op de praauwen gerigte vuur van een der bentengs, 

 werd een matroos van de Soembing ernstig gekwetst in het aangezigt door eei 

 splinter van het boord der sloep, waarin hij gezeten was, en dat door een ka- 

 nonkogel doorboord werd. 



Gedurende de volgende dagen werd de versterking in behoorlijken staat 

 gebragt en alles gereed gemaakt om met het geschut en twee kleine mortieren 

 de hoofdbenteng te kunnen aanvallen, welke werkzaamheden, met het oog op 

 de eigenaardige moeijelijkheden van het terrein, veel inspanning vorderden en 

 bij welke men geholpen werd door eene menigte inboorlingen van Ritteh, die 

 van lieverlede uit hunne schuilhoeken te voorschijn kwamen, en wier aantal 

 weldra meer dan honderd bedroeg. De vijand bleef immer op zijne hoede, ei 

 men ontwaarde steeds veel beweging om en in de hoofdbenteng, waaruit van 

 tijd tot tijd eenige schoten op de onzen gerigt werden, doch dewijl onze positie 



