XXVI 



zoon Intje Malee. Wij twijfelen nu niet of de vijf voortvlugtige slaven van den 

 Opperkoopman en Secunde de Ed e . Johannes van Bergen van der Grijp zullen 

 thans ook den Cominissiant overgegeven worden t^gen de vastgestelde recognitie. 

 Insgelijks zonde het tot een klaar en overtuigend bewijs van de onderhouding 

 van het traktaat strekken, wanneer Uwe Majesteit overeenkomstig de exclusieve 

 handelsvoorwaarden al het tin in Uwe onderhoorigheden tegen de vastgestelde 

 prijzen liet afleveren; met voorbijgang van vreemdelingen en met afwijzing der 

 Chinesche jonken naar Batavia, of dezelve naar herwaarts behulpzaam te zijn. 

 Daartoe verzoeken wij gedienstiglijk dat het Uwe Majesteit moge behagen de 

 regenten der tindistricten zulks uitdrukkelijk aan te bevelen bij afzonderlijke 

 brieven, en dezen voorts onzen Cominissiant te overhandigen; opdat Uwer 

 Majesteits onderdanen en die der Ed. Companie, met verblijdende winsten 

 gerustelijk heen en wedervarende, alzoo meer en meer voorspoedig zouden worden. 

 Te dien einde zagen wij hem gaarne opgegeven, welke goederen, en hoe- 

 veel van ieder men ter handel begeert; en op hoeveel tin voor retour-lading 

 voornamelijk is staat te maken, vermits wij ons denken te bevlijtigen om Uwe 

 Majesteit in alles naar vermogen te gerieven. Intusschen hierbij, ten teekeu 

 van opregtc vriendschap, drie stuks purper Hollandsch fluweel en eenige uit 

 gezochte specerijen (2 <tÈ) in een verzegeld pakje voegende, wenschen wij dat 

 Uwe Majesteit nog langen tijd in glorie en volkomen genoegen over de landen 

 van Johor en Pahan moge heerschen. 



XI. 



Aan den Rijksbestierder van Djohor en Pahang. 

 Voor een rijksbestierder kan er niets aangenamer en meer voldoende wezen 

 dan dat de rijken, die hij namens zijnen koning regeert, gestadiglijk in voorspoed 

 toenemen ; waartoe voornamelijk de handel , door bondige traktaten met magtige 

 naburen verzekerd, helpen moet. Zulks begrepen de voorouders van den Koning 

 Radja Salemau zeer wel, toen zij in de jaren 1608 en 1713 zoodanige verbind- 

 tenissen met de Ed. Compagnie aangingen en bevestigden; waardoor wederzijd- 

 sche landen ook dermate bloeiden, dat andere natiën, naijverig op hunne aan- 

 groeiende welvaart, alle mogelijke middelen in het werk stelden om Johor en 

 Pahan van dat bondgenootschap af te scheuren. En voor de Ed. Compagnie 

 niets gevoeliger wetende uit te vinden, dan haar door verhooging der prijzen van 

 het tin te ontzetten, zoo heeft dat eerst verflaauwing, doch naderhand eene zoo- 

 danige verwijdering veroorzaakt, dat de naam der Ed. Compagnie in de onder- 

 hoorige lauden bijna niet meer bekend, ten minste niet meer in die hoogachting 

 is, als een zoo vermogend bondgenoot anderzins verdiende. Zulks ondervond men 

 verleden jaar omtrent de zending naar de tin- districten, op grond van de voor- 

 schreven contracten; dewijl de tegenwoordige commissiant Claag de Wind door- 



