LXXVIII 



De Hooge Indische Regering willende aan den vorst een ondubbelzinnige 

 bllijk geven van de welwillendheid van Zijne Majesteit den Koning der Neder- 

 landen voor alle deszelfs onderdanen in Indië, vernieuwt mits dezen het Tractaat 

 van den 10 en November 1784, voor zooverre bij hetzelve aan des Sulthans vader 

 het Rijk van Riouw is teruggeven, om dit te bezitten als een wettig en erflijk 

 leen der Nederlanden inl dier voege dat de tegenwoordige vorst even als zijn 

 vader zal zijn Vassaal van Z. M. den Koning der Nederlanden, en als zoodanig 

 Koning over het Rijk van Djohor, Pahang, Riouw, Linga en Onderhoorigheden, 

 hij en zijne wettige Erfgenamen ten eeuwigen dage, engagerende beide Partijen 

 ten dien einde zich stiptelijk te gedragen naar de in dit Tractaat volgende 

 pointen, zonder daarvan in het minste af te gaan. 



Ariikel 1 . 



Er zal van nu af aan, vrede, vriend- en bondgenootschap blijven bestaan 

 tusschen de Hooge Regering van Nederlandsch-Indië en den vorst van Djohor, 

 Pahang, Riouw, Linga en Onderhoorigheden, die van beide zijden met alle trouw 

 zal onderhouden en voortgezet worden ten eeuwigen dage. 



Art. 2. 



De Koning, zijn rijksgrooten en onderdanen verbinden zich om aan de Ne- 

 derlandsche Hooge Indische Regering, als vertegenwoordigende hunnen Bescherm- 

 heer, gebouw en getrouw te wezen, en zich eerbiedig en gehoorzaam jegens 

 dezelve te gedragen, zonder daartegen ooit iets te ondernemen, hetzij direct 

 of indirect, de vrienden van dezelve zullen zij als hunne vrienden, en derzelver 

 vijanden als hunne vijanden beschouwen en als zoodanig behandelen; mitsgaders 

 de Hooge Regering des begeerends bijstaan met volk en vaartuigen naar vermogen. 



Art. 3. - 



De Nederlandsche Hooge Indische Regering zal van hare zijde het Rijk van 

 Djohor, Pahang, Riouw en Linga beschermen, den Vorst en zijne Opvolgers in 

 hunne regten mainteneren, en de prosperiteit van deszelfs Rijk, zoo veel immer 

 mogelijk, naar tijdsomstandigheden, bevorderen — maar de wetten en gewoonten 

 van den Landen in haar geheel laten. 



Art. 4. 



En vermits met dat oogmerk van de Nederlandsche zijde een Resident, 

 maar slechts een klein garnizoen nu vooreerst wordt achtergelaten, om aan des 

 Sulthans verlangen te voldoen, zoo is het dat de vorst van zijnen kant voor dit 

 garnizoen ook geheel instaat, en zich voor hetzelve verantwoordelijk steldt. 



Terwijl voorts de Hooge Regering aan zich behoudt het regt om des goedvin- 

 dende, en wanneer in den vervolge eene meerdere magt ter bescherming mogt 

 noodig bevonden worden, dit garnizoen te verste: ken, en de plaatsen waar het 

 krijgsvolk in des sulthans Rijk liggen moet, uittekiezen. 



■ Art, 5. 



De Koning verbindt zich om volk' te beschikken ter voltooijing en onder- 



OJ !.''-' •:• ! fïIoT HSb 'XOl 



