LXXIX 



houding, vervolgens in een goede staat van de fortificatiën, die men zal goed- 

 vinden op Riouw aanteleggen, of te verbeteren, en voor den Resident die hier 

 zal achter blijven, een verblijf te doen gereed maken, benevens eene caserne 

 voor de militairen. Voorts van het garnizoen voor redelijke betaling altijd te 

 zullen leveren, hetgeen zij mogten benoodigd hebben aan levensonderhoud. 



Art. 6. 



De verdediging van plaatsen of werken die door Z. M. troepen bezet blijven, 

 zal geheel en al gelaten worden aan den kommandant van dezelve troepen, 

 onder dien verstande nogtans, dat ingeval van attaque, de Koning met en be- 

 nevens het garnizoen alle vermogens zal aanwenden tot afbreuke van den ge- 

 meenen vijand, zoo niet versterking van manschappen in de vestingen, wanneer 

 de Kommandant van het garnizoen daarom vraagt, als met bijvoeging van 

 volk, wanneer met gemeen overleg tnsschen de Koning en gemelde Comman- 

 dant noodig geoordeeld wordt tegen den vijand uittetrekken. 



Art, 7. 



De onderdanen van Z. M. den Koning der Nederlanden zullen vrijelijk op 

 en in al de landen, rivieren en havens van Djohor, Pahang, Riouw, Linga 

 en onderhoorigheden , en daarentegen de op- en ingezetenen van dat Rijk in 

 zelfder voege op Malacca en dies Jurisdictie mogen varen en handel drijven, 

 mits zich regulerende naar de wetten, regien en costumen van den Lande, en 

 betalende de daartoe staande geregtigheden. 



Art. 8. 



Maar zoo iemand niet genegen mogte «vezen om in elkanders haven of lan- 

 den eenige koopmanschappen te lossen of te laden, zal hij zonder eenige ge- 

 regtigheid te betalen als die van de ank e rage en vuurtax, mogen vertrekken. 



Art. 9. 



De Nederlandsche Hooge Indische Regering en Z. M. onderdanen zullen 

 ten allen tijde de vrijheid hebben om in de bosschen of op plaatsen onder 

 het gebied van Djohor, Pahang, Riouw, Linga en Onderhoorigheden gelegen, 

 zooveel mast-, timmer- en brandhout te laten kappen, dan wel koopen en uil- 

 voeren als zij zullen benoodigd zijn, zonder daarvoor eenige tol- of recognitie 

 onderhevig te wezen. Zulks zal echter nimmer vermogen plaats hebben dan 

 met voorkennis en overleg van den Sulthan of deszelfs plaatselijke Regering, 

 ten einde daarin niets ten nadeele van de ingezetenen, en zoo min mogelijk 

 der bosschen plaats grijpen. 



Art. 10. 



Aangezien de wering van zeerooverijen, die veeltijds in dezen staat ge- 

 schieden, een point is van aangelegenheid, en het de vaste wil der Hooge 

 Regering van Nederlandsch-Indië is, om met kracht en inagt van schepen te 

 zorgen, dat de smalle handelaars niet van hunne vaartuigen, goederen en leven 

 of vrijheid berooft 1 , en de wederzijdsche onderdanen daardoor in hunne vaart 



