( 8i ) 



ïiettl stak , om het stoutmoedig uittevöeren, 

 was , dat de Keizers zoowel als andere Ja- 

 Vaanschè Grooteii , volgens de Mahomedaansche 

 wet , vele wijven en bijwijven hebbende , door- 

 gaans een groot getal kinderen teelden , waar- 

 onder zekerlijk , die uit wettige en getrouwde 

 vrouwen geboren werden, de voorrang en het 

 gewettigste regt tot de opvolging toekwam ; 

 maar, dewijl het weinig zwarigheid of moeite 

 kostte , om kinderen , bij bijwijven verwekt, te 

 echten, en slechts het zenden van hunnen kris 

 of ponjaard naar den tempel, met dat oogmerk, 

 onechte kinderen wettigde, en regt tot den troon 

 gaf, volgde daaruit, dat na des vaders dood 

 verschil wegens de opvolging ontstond, en ieder, 

 die de kans maar schoon zag, zijn vermeend 

 voorregt wilde doen gelden, de één, om dat hij 

 de eerstgeboren, de ander, om dat hij uit een. 

 wettig huwelijk oorspronkelijk was; en nade- 

 maal de zaken niet altoos uitvallen naar de mee- 

 ning der menschèn , maar , om voor ons onbe- 

 kende redenen , dikwijls tot een gansch ander 

 einde bestierd worden door een Hooger Wezen, 

 zag men den zwaksten en minstbevoorregteu wel 

 eens den prijs wegdragen. 



Het is waar , dat bij het leven van den Vorst 

 de opvolging wel vastgesteld en een Kroon- 

 prins benoemd werd; doch aangezien deze ver- 

 kiezing niet altoos op het meeste regt gegrond 

 Was? maar meestendeels afhing van de wille- 

 keur 



