( gfi > 



den Pangéran van Madura , die dit eiland uié 

 naam vanden Soesoehoennan , doch tegen zijnen 

 zin, bestierde, en al drie maanden te voren aan 

 liet Opperhoofd van Souncbaya had geschreven, 

 dat de Soesoelioennan m<t de Chinezen heulde, 

 van de gehoorzaamheid aan den Keizer ontsloeg f 

 en hem daarvan eene acte, door den gansenen 

 Raad van Samarang onderteekend , toezond. 



Met wat 'regt dit geschiedde, en bf de Sama- 

 rangsche Raad tot dit bestaan gemagtigd was , 

 weet ik niet ; de Pangéran ten minste nam het 

 aan , naardien hij , schoon met eene zuster van 

 den Soesoelioennan getrouwd, wie hij echter ook 

 haar afscheid ^af en naar haren broeder zond,, 

 gansch niet breed aan het Hof stond, en al 

 lang gevaar liep, van op den eenen of den an- 

 deren tijd het te zullen moeten misgelden. 



En hierom had hij reeds lang aan de Indische 

 Regering verzocht , op gelijke wijze, als de Re- 

 genten van Pamakctssan en Sumanap ', land- 

 streken van dit zelfde eiland , ai leen onder de 

 Compagnie te staan, en van de oppervoogdij des 

 Keizers ontslagen te worden. Om kunne Hooge- 

 delkeden hiertoe te overreden, bood hij aan, om 

 de kwalijk meenende Rijksgrooten uitteroeijen, 

 en de Chinezen van gansch Java te verjagen , 

 hebbende daartoe reeds vier duizend Maduresche 

 krijgers in optogt gereed; doch het een en an- 

 der werd hem voor dien tijd afgeslagen, om 

 den Keizer in geen kwaad denkbeeld te bren- 

 gen, 



