( 10! ) 



De Keizer zelf moest in deze nare en droe- 

 vige gesteldheid, zoo hij niet in handen der re- 

 bellen wilde vallen, zijn behoud in de vlugt zoe- 

 ken, en zijn Hof zoo wel als alle zijne schatten 

 verlaten, die dus in handen der Chinezen ver- 

 vielen , waarmede hij anderzins zijne schuld aan 

 de Compagnie wel zoude hebben kunnen vol- 

 doen. 



Ter naauwernood mogt het hem gebeuren te 

 ontkomen; want als hij zich, onder geleide van 

 den Kapitein van hohendorff en den Vaandrig 

 hogewitsz, met zijne vrouw, zuster en kinde- 

 ren, te paard begeven had, wordende zijne moe- 

 der door twee Europezen gedragen, met voorne- 

 men, om door de achterpoorten buiten zijn Hof 

 of Dalam te geraken, gelukte hem zulks, bene- 

 vens zijnen zoon den Kroonprins alleen, dewijl 

 de vijand , reeds overal doorgedrongen , zijne 

 Hoogheid noodzaakte alles achtertelaten ten 

 prooi der vijanden. En kwam de Vorst in zulk 

 «enen deerniswaardigen staat op Tradjie-Koe- 

 ning, dat hij tot een spiegel van 's werelds 

 wisselvalligheid kan strekken, dewijl hij , van 

 •alles ontbloot, des nachts geen ander hoofd- 

 kussen dan het zadel van den heer van ho- 

 hendorff had. 



Na veel sukkelens en zware moeijelijkheden 

 doorgestaan te hebben, geraakte hij eindelijk in 

 het Pranaragasche, alwaar hij zich in het gebergte 

 eenigen tijd verscholen hield, tot dat hij weder 



O. op 



