( i34 ) 



staande in liet verwerven van eenen algemeenen 

 vrede; want schoon zoo wel mangkoe boemie 

 als mangkoe nagara nu en dan de wieken 

 gefnuikt waren, en zij zich in holen en spelon-t 

 ken voor de woede onzer krijgers hadden moe- 

 ten schuil houden , ging het hun als met het 

 riet , hetgeen door eene zware stormhui wei 

 wordt nedergedrukt , doch aanstonds na het 

 stillen van den wind weder oprijst. 



Alle aanbieding van vrede en vergiffenis was 

 te vergeefs, en men had ook weinig grond, om 

 het gelukken daarvan te veronderstellen , de- 

 wijl hunne eischen te groot waren, en niet kon- 

 den ingewilligd worden , zoodat er dan niets 

 anders te doen was , als hun weder op het 'lijf 

 te vallen , en wel met meerder magt dan te voren. 



Inmiddels had men het geluk, dat de zaken 

 in den Oosthoek eenen beteren aanschouw kregen; 

 Pctsoeroeang , jaren lang tot een voorwerp van 

 allerlei vijandelijkheden gestrekt hebbende, be- 

 gon op te luiken , en de Malangers, voorheen 

 verwoesters van die landen, verschaften thans 

 zelfs werklieden aan den Pasoeroeangschen ]£om- 

 mandant keijser. 



In dit jaar 1748 verloren de rebellen een hunner 

 Voornaamste Hoofden en voorstanders , namelijk 

 Pangéran s:larong, die, om zich bij de vijan- 

 den te begeven, van het Hof gevlugt was. 

 De Radeen Adipatti van Pranaraga^ den Keizer 

 en de Maatschappij wel trouw blijvende ; echter 



door** 



