( i68 ) 



len , en intussclien den afval van de Sourabaijers 

 ko.telijk beschrijven, en hoe eindelijk dat land 

 weder in rust gebragt is. 



Echter moet ik alvorens nog aanteekenen , 

 dat in dezen tijd , toen de vijand het magtigstc 

 scheen, onverwacht door de Goddelijke Voorzie- 

 nigheid, die dikwijls, als het menschelijk ver- 

 nuft stuit, eenen weg tot verandering weet uit 

 te werken, hulp werd aangeboden. Ik doel op 

 de oneenigheid tusschen man&roe boemie en 

 Maas said , van welke indien men, of met 

 beter geluk of met meerder beleid , zich in dien 

 tijd had kunnen bedienen , de oorlog zoude ge- 

 ëindigd geweest zijn ; doch het behaagde God 

 een ander werktuig daartoe voor te schikken. 

 Wij zullen hiervan in het vervolg nader spie- 

 ken , thans overstappende naar Sourabaija. 



Dit land van grooten omtrek, aan de Compagnie 

 in vollen eigendom door den vorigen Keizer af- 

 gestaan , waar uit zij als eene schatting 1000 

 koijangs rijst voor niet heeft , werd bestierd 

 door twee Regenten, die te dier tijd waren si- 

 TJA nagara en pandjie , welke laatste over- 

 leden zijnde , opgevolgd werd door indra nata, 

 voorheen Regent in Mataram , Lambarawa en 

 Damak , alwaar hij het even gortig had laten 

 liggen , zijnde buitendien een bovenlandsche 

 Hof^roote. 



Tusschen deze twee Regenten ontstond ten 

 eerste, naar alle voorspelling, oneenigheid, die 



zoo 



