( 2o4 ) 



MANGKOE I30EMIE begeerde, de helft van Java als 

 Vorst te regeren , en daartoe plegtiglijk gehuldigd 

 en erkend te worden , Luiten hetwelk de vrede met 

 hem niet kon gesloten worden. DeSoesoehoennan 

 nu was door de Compagnie als heer van ganscli 

 Java erkend en beschermd , en wij hadden dus in 

 het geheel geen eigendom aan een stuk van de bo- 

 venlanden. Dien Vorst tot de overgave daarvan 

 te dwingen, was zoo veel als zich in eenen nieu- 

 wen oorlog te wikkelen, dewijl het dien Vorst 

 hard genoeg moest vallen, zich van de stranden 

 en derzelver inkomsten verstoken te zien , waarvan 

 'zijne voorouders altoos bezitters waren geweest. 



Het is waar, voor dezen afstand der stranden 

 werd hem jaarlijks eene vergoeding van 

 20000 Pvds. Sps. toegevoegd, maar ondertus- 

 schen was hij het beste van zijn rijk kwijt. 



JNiette^eristaande wist de Gouverneur har- 

 tingh dien Vorst te bewegen, om niet alleen vrij- 

 willig afstand te doen van de helft der boven- 

 landen , maar zelfs ook van de zoo even gemelde 

 vergoeding; en, hetgeen nog het aanmerke- 

 lijkste is, hij bragt die twee Vorsten, de- 

 welke ( schoon elkander zeer naauw in den 

 bloede bestaande, naardien de Sultan een broe- 

 der was van des Soesoehoennans vader ) zoo 

 lang elkander hadden trachten te bederven , 

 bijeen; en deed hun elkander omhelzen, en 

 eene eeuwigdurende trouw en vriendschap beio- 

 ven, gevende de Soesoehoennan, tot nadere be- 



vcs- 



