C **9 3 



tonde houden. Ook schreef MAAS sAid eenen 

 brief aan den Samarangschen Hoofd- regent , 

 waarbij hij te kennen gaf, zeer reikhalzende te 

 zijn naar de hulp van de Compagnie, verzoekende 

 hem daarin, naar vermogen , behulpzaam te zijn. 



Hoe opregt hij dit alles meende, en hoc alle 

 zijne brieven en onderhandelingen maar wer- 

 den in het werk gesteld , om, ware het mogelijk, 

 ons om den tuin te leiden, zal in het vervolg 

 blijken, dewijl het zeker is, dat zijn hart nog 

 te moedig was, om zich beneden de Vorsten te 

 stellen ; en om boven hen verheven te worden , of 

 in gelijken trap met hen gesteld te worden, zag 

 hij wei weinig kans of hoop te zijn; schoon 

 hij mede wel gevoelde, dat hij meer en meer 

 aan den lagerwal geraakte, en bespeurde, dat 

 van zijnen hoop er dagelijks eenigen afdropen. 



In het midden zijner handelingen met den Gou- 

 verneur, was het hem zelfs niet mogelijk, zijne 

 vossestreken achter te laten; want niet alleen 

 trachtte hij weder in het Pranaragasche in te 

 dringen, hetgeen hem mislukte, maar ook, ter- 

 wijl zijne zendelingen op Samarang waren, eene 

 strooppartij. te doen in het Padjangsche, zoe- 

 kende den nieuw aangelegdcn Dalam van den 

 Sultan op Djokjo te verbranden, wordende ech- 

 ter daarin verhinderd, en met de aankomst van 

 zijnen schoonvader genoodzaakt, de wijk naar 

 het gebergte te nemen, vanwaar hij, kort daar- 

 na, weder te voorschijn kwam, en in de na- 

 bije 



