f 235 ) 



Wel als de Keizer hem beloofden, g een kwaad te 

 zullen geschieden. Dus deed hij den eed van 

 trouw, en trok met omtrent 5oo koppen, bene- 

 vens den Keizer, binnen Soerakarta, daar hem 

 eene verblijfplaats weid aangewezen. 



Daags daaraan liet hij door zijnen Pepatti 

 koedono weuso uit het ontoegankelijk gebergte 

 halen zijne moeder, alsmede den nog eenig over- 

 gebleven Europees, dien hij ten brrj'ke Van zijne 

 welmeénéndliéid aan de Compagnie overgaf, met 

 verzoek van vergiffenis voor hem. 



Hij was nogtans niet te overreden, óm aan 

 den Sultan den eed van {rouw te doen ; de haat 

 had tusschen die beiden te diepe wortelen ge- 

 schoten ; ja hij betuigde liever te willen sterven, 

 dan hem trouw en vriendschap te zweren; en 

 alles , wat men voor dien tijd van hem verkrij- 

 gen kon, was, dat hij beloofde, nooit tegen 

 dien Vorst of zijne landen, buiten bevel van den 

 Soesoehoennan of de Compagnie , iets te zullen 

 Ondernemen. 



De Sultan van deze gelukkige uitkomst de 

 weet gekregen hebbende, scheen daar zeer wel 

 mede te vrede te zijn; en schoon het zeker is, 

 dat die Vorst liever gezien had , dat maas saiö 

 tot hem was overgekomen , vergenoegde dit 

 hem echter , dat hij gerust en vreedzaam voort- 

 aan in zijne veikregene landen zoude mogen leven. 



De Heer hartingh was ten uiterste ver- 

 heugd, dat zijne genomenè maatregelen ach- 

 ter 



