( *38 ) 



den Soesoehoennan, zoowel als tien Pangéran, ter 

 maaltijd noodigen, benevens hunne gemalinnen, 

 om den laatstgemelden door eenen zacliten weg, 

 langzamerhand, vertrouwen in te boezemen, 

 wanneer hij ook vrij bezadigder verscheen, en 

 onder het drinken van eenige gepaste conditien, 

 al gaande weg , openhartiger werd , en het was 

 te verwonderen, dat een man, die ruim zestien 

 jaren in het wild gezworven had, thans met 

 zooveel bezadigdheid zich gedroeg ; zelfs bij het 

 aanrigten van het desert , nam hij de schoteis 

 met eene groote behendigheid van tafel af, en 

 hielp weder anderen in plaats zetten; ook gaf 

 hij een blijk van zijne inschikkelijkheid voor den 

 Heet Gouverneur, wanl de Pangéran had tot nog 

 toe niets als geueyer , een drank, waarop hij zeer 

 verzot scheen, gedronken ; doch toen Zijn Ed. 

 hem te kennen gaf, dal dit een drank was , dien niet 

 ais gemeen^ menschen dronken , en niet paste voor 

 eenen Prins , zoo liet hij dien drank 'aanstonds 

 staan, en dronk, nevens andere gasten, rooden wijn. 



Waaiopdan besloten werd, des anderendaags, 

 zijnde den 17de!! Maart, het werk van den ai- 

 g m nen vrede te voltooijen. 



Al vroeg zond de Heer Gouverneur aan den Soc^ 

 soehoennan en Pangéran eenige geschenken , naar 

 gewoonte , van fluweel , gouden passementen , 

 zijden kleedjes enz., waarop Zijne Hoogheid, bijna 

 te gelijk met den Pangéran, aankwam, en nadat 

 zij een kopje thee gedronken hadden, met den 



lieer 



