{ 2 79 ) 



intermitterenden tijpus aannam , vermindering 

 van alle verschijnselen , vooral van de verhoog- 

 de gevoeligheid der praecordla en van dea 

 b vandenden dorst, met ophouding der brakingen. 

 De tong werd gastriesch, maar los geel beslagen; 

 gelijkmatige warme zweeten volgden op de 

 koorts- aanvallen , terwijl de hevige onrust en 

 gedurige angst van den lijder plaats maakte 

 voor eenen verkwikkenden slaap. De constipa- 

 tie of de mdnigvuldige waterachtige sedes hielden 

 op, en eenige goede materiele stoelgangen volgden. 

 Over het geheel echter was bij deze ziekte zel- 

 den eene duidelijke crisis te bemerken. (*} In 

 zeer ligte, goedaardige gevallen was de re- 

 convalescente niet zeer langdurig , en weinige 

 dagen na den geheelen afloop der ziekte hadden 

 de lijders reeds weder zoo aanmerkelijk aan 

 krachten toegenomen, dat zij des noods hunnen 

 dienst hadden kunnen verrigten ; maar des te 

 langduriger was dezelve bij lijders , welke deze 

 ziekte in eenen hoogeren graad gehad hadden , 



en 



(*) Zeer dikwijls heb ik deze, ziekte, hier te Batavia en 

 vroeger op MurHok en andere plaatsen , reeds niet den derden 

 aanval doodelijk zien afloopen , zonder dat zich nerveuse 

 verschijnsels in de vroegere koorts-aanvallen vertoond had- 

 den. Op den eersten oi' tweeden aanval volgde in deze ge- 

 vallen zeer aak eene remissie, die bijna intermissie kan 

 genoemd worden ; alle ziekte-verschijnselen hielden op , 

 en de lijders waanden zich hersteld ; doch dit duurde ge- 

 woonlijk naauwelijks 24 uren ; met vernieuwde krachten 

 keerde hierop de koorts terug met benaauwdheid hevigen 

 dorst woedende hoofdpijn , brakingen enz., en gewoonlijk be- 

 zweek de lijder in degen aanval. 



