( 522 ) 



De aangevoerde gronden zullen, hoop ik, vol- 

 doende zijn , ter staving van mijn gevoelen , dat 

 namelijk de calomel , hoe onschatbaar en onont- 

 beeilijk ook in meest alle ziekten dezer ge- 

 westen , geenszins echter een zoo geheel onscha- 

 delijk middel is, datdeszelfs onverschillig gebruik 

 niet in misbruik zoude kunnen ontaarden , en 

 dat men, behoudens cene rationele aanwending 

 van denzelven, waar dit middel geïndiceerd is , 

 evenwel, zooveel mogelijk, de aanwending tot 

 liet punt van salivatie toe moet trachten te ver- 

 mijden. 



Ten uiterste moeijelijk is bet, dit beken ik, 

 vooral voor den jongen, pas uit Europa aanko- 

 menden geneesheer , hier den juisten middelweg te 

 treffen, en zich te hoeden, om niet te veel noch te 

 weinig te doen , te meer, daar zich geene vaste 

 algemeene bepalingen daar laten stellen , waarnaar 

 liij zich zoude kunnen rigten , en welke hem tot 

 een zekere gids op dit glibberige pad zouden 

 ^kunnen strekken; behoorlijk te individualiseren 

 is hier de groote kunst, en hiertoe geraakt men 

 slechts door een gezond oordeel en ondervinding. 



Eenige punten zijn er echter, welke, met be- 

 hoorlijke oplettendheid in het oog gehouden, hoc 

 wel verre Van ons met zekerheid te leiden , de taak 

 evenwel gemakkelijker kunnen maken. 



Een eerste punt , en hetwelk al onze oplettend- 

 heid verdient, is de verandering van het heer- 

 schende karakter der ziekten naar de verschil- 

 lende jaargetijden. Ge- 



