( 338 ) 



het tweede spaarzaam en donker rood gekleurd, 

 wordt nu troebel, en deponeert een sediment urn. 



De door de vermeerderde werking uitgeputte 

 levenskrachten doen den lijder in eenen verkwik- 

 kenden siaap vallen , uit denwelken hij wel 

 eenigzins rnat , doch overigens zich redelijk wel 

 bevindende, ontwaakt. 



Geheel vrij van ziekelijke verschijnselen, zijn 

 de apijrexien zeldzaam ; gevoel van loomheid en 

 een pijnlijk gevoel in meest alle gewrichten, 

 gebrek aan eetlust , bittere of onzuivere smaak 

 in den mond ? dorst enz. blijven den lijder 

 meestal gedurende den koorts -vrijen tijd bij. 

 Gedurende de volgende paroxijsmen , die gewoon- 

 lijk anticiperen en langer duren, ontwikkelt 

 zich de gastrische staat hoe langer hoe meer , 

 de tong wordt dik en geel beslagen , het wit 

 der oogen, en de hpeken van den mond wor- 

 den geel , somtijds de geheele habitus van den 

 lijder icterisch ; bij enkelen kan men dan reeds 

 uiterlijk eene zwelling der milt bespeuren. 



Aan zich zelve overgelaten , kunnen deze koort- 

 sen vrij lang aanhouden, zonder den lijder geheel 

 uitteputten. 



Bij eenen goedaardigen verloop wordt na den 

 vijfden tot den zevenden aanval de typus gere- 

 geld , de gastrische sijmptornen houden ca eenige 

 evacuationes criticae spontevneae op , de eetlust 

 keert te rug, de lijder bevindt zich gedurende 

 de apyrexien wel, ener blijft niets over als eene 



pe- 



