( 33g ) 



periodike koorts, die meestal na i4 dagen bij 

 eme feb. cpiotidiana , en 21 dagen Lij eene 

 feb. tertiana van zelve ophoudt. 



Niet altijd is de verloop zoo gunstig; dikwijls , 

 waar de aanvallen der koorts van den beginne 

 af hevig en langdurig J en de begeleidende ver- 

 schijnselen, vooral de pijn in de praecordia en in 

 het linker hypochondrium y sterk zijn, verminde- 

 ren de krachten der lijders bij de eerste aanvallen 

 reeds zoodanig, dat dezelve niet meer toei eiken- 

 de zijn tegen de ziekte te worstelen, en de se- 

 cretien tot derzelver normalen toestand terug 

 te brengen. 



De koorts-paroxysmen nemen in evenredigheid 

 der krachten toe, de apyrexien worden hoe lan- 

 ger hoe korter, en welhaast slechts remissien, de 

 lijder wordt nerveus, en sterft in eenen tijpheusen 

 staat, of er treden dysenterien of uitputtende 

 diarrheen met disorganisaticn der ingewanden 

 bij , die den lijder in eenen cachectischen toe- 

 stand, veelal in hijdrops, doen vervallen, waar- 

 door hij langzaam in het graf gesleept wordt. 



In alle gevallen evenwel , waar deze koortsen 

 lang geduurd hebben , blijft de lijder lang in 

 eenen verzwakten toestand , en zeer geneigd tot 

 recidiven , w-elke gewoonlijk van 7, i4 tot 2 1 

 dagen toe plaats hebben; waar deze bij herha- 

 ling plaats hebben, volgen dan ook spoedig or- 

 ganike gebreken der ingewanden des onder- 

 Luiks, vooral vergrooting en verharding der 



milt , 



