( 3i2 ) 



lijdenden of hoogst verzwakte voorwerpen wa- 

 ren, waarbij de ziekte bij d<* eerste kooits-aan- 

 vallen in eene zenuwkooits overging, als wan- 

 neer zich de intermitterende typits ook verloor, 

 of aan naziekten overleden, door den langen 

 dnur veelvuldige recidiven en daardoor te weeg 

 gebragte organike gebreken in den onderbuik, 

 ontstaande. In het eerste geval, waarbij de ziekte 

 eencn acuten verloop gehad had, bevonden zich 

 de buiks-ingewanden meestal in eenen zeer nor- 

 malen toestand, somtijds de milt een weinig 

 vergroot; in het tweede geval echter waren 

 altijd aanmerkelijke disorganisatien der buiks- 

 ingewanden aanwezig, gedeeltelijk door de voor- 

 afgegane koortsen, gedeeltelijk echter ook dooi- 

 de nagevolgde secondaire ziekten veroorzaakt ; 

 vergrooting en broosheid van substantie der milt 

 was echter meestal een bestendig verschijnsel. 



De indicatien ter genezing kwamen in het 

 algemeen op de volgende drie hoofdpunten neder : 



Vooreerst, behandeling naar het karakter der 

 toorts , met wegneming der begeleidende com- 

 plicatien , en terugbrenging tot eene zuivere 

 f eb . intermittens ; 



Ten tweede , genezing der koorts zelve ; 



Ten derde , verhoeding van recidiven , her- 

 stelling der krachten des lijders , en voorko- 

 ming van naziekten. 



Eerste indicatie : Betreffende het karakter dezer 

 koorts, dit hangt in deze ziekte bijna geheel van 



de 



