﻿BENTIIAM, 
  DE 
  LEGUMINOSARUM 
  GENERIßLS 
  

  

  101 
  

  

  Simile 
  M. 
  mucronulato 
  , 
  sed 
  charactere 
  dato 
  facilc 
  

   distinguendum. 
  Flores 
  parum 
  minores, 
  caeteriini 
  similcs. 
  

   Bracteolae 
  obtusae. 
  Legumen 
  noa 
  vidi 
  (v. 
  s.). 
  

  

  45. 
  M. 
  acuüfoüum 
  (Mart. 
  msc), 
  inerme 
  , 
  raniulis 
  

  

  petiolisque 
  pubescentibus, 
  foliolis 
  11 
  13 
  lanceolalo- 
  

  

  ovatis 
  oblongisve 
  aeuminatis 
  acutis 
  basi 
  rotundatis 
  sub 
  

   coriaceis 
  supra 
  glabris 
  subtus 
  tenuiter 
  ferrugineo 
  - 
  pu- 
  

   bescentibus, 
  racemis 
  omnibus 
  axiliaribus 
  folio 
  breviari- 
  

   bus, 
  floribus 
  sessilibus, 
  leguminibus 
  glabris 
  basi 
  bul- 
  

  

  lato- 
  rugosis. 
  Inier 
  frutices 
  in 
  pascuis 
  provinciae 
  

  

  Bahiensis. 
  Martius. 
  

  

  Foliola 
  1§_2 
  poll. 
  longa, 
  6—8 
  lin. 
  lata. 
  Flores 
  non 
  

   vidi. 
  Legumen 
  lere 
  2J 
  poll. 
  longum. 
  Ala 
  8-9 
  lin. 
  lata. 
  

   Stipes 
  (t 
  — 
  5 
  lin. 
  longus 
  (v. 
  s.). 
  

  

  46. 
  M. 
  legale. 
  _ 
  Nissolia 
  legalis 
  Vell. 
  Fl. 
  Fluni. 
  7. 
  

  

  t. 
  84. 
  Speeics 
  mihi 
  ignota, 
  sed 
  vidotur 
  a 
  praecedente 
  

  

  diversa 
  foliolis 
  duplo 
  numerosioribus 
  et 
  leguminibus 
  non 
  

  

  bullatis. 
  Habitatio 
  etiam 
  inter 
  arbores 
  sylvarum 
  ab- 
  

  

  originär 
  um 
  provinciae 
  Rio 
  Janeiro 
  ab 
  illa 
  M. 
  aculifo- 
  

  

  lii 
  diversa. 
  M. 
  mucronatum 
  Vogel 
  in 
  Linnaca 
  11. 
  

  

  p.191 
  huc 
  pertinere 
  videtur. 
  

  

  47. 
  M. 
  incorrnptibile 
  , 
  inerme, 
  ramulis 
  petiolisque 
  

   pubescentibus, 
  foliolis 
  18 
  15 
  oblongo- 
  lanceolatis 
  acu- 
  

   minatis 
  acutis 
  basi 
  rotundatis 
  angustatisve 
  supra 
  gla- 
  

   bris 
  subtus 
  tenuiter 
  ferrugineo 
  -pubescentibus 
  , 
  race 
  

   mis 
  axiliaribus 
  terminalibusquc 
  paniculato 
  - 
  ramosis 
  laxis 
  

   folio 
  brevioribus 
  , 
  floribus 
  sessilibus, 
  corollis 
  extus 
  ve- 
  

  

  lutinis. 
  Nissolia 
  incori 
  itplibilis 
  Vell. 
  Fl. 
  Fluni. 
  7. 
  1.82 
  

  

  Brasilia. 
  Pohl. 
  

  

  M. 
  aculifolio 
  affine, 
  sed 
  foliola 
  dimidio 
  lere 
  angu 
  

   stiora, 
  numerosiora. 
  Ramuli 
  constanter 
  panicula 
  tenui 
  

   nati. 
  Flores 
  fere 
  M. 
  secundißori, 
  sed 
  petala 
  longiora, 
  

   omnia 
  extus 
  subsericeo- 
  velutina. 
  Ovarium 
  villosissi- 
  

   niuni. 
  Legumen 
  non 
  vidi 
  (v. 
  s.). 
  

  

  48. 
  M.firmum. 
  _ 
  Nissolia 
  firma 
  Vell. 
  Fl. 
  Fluni. 
  7. 
  

  

  t. 
  33. 
  A 
  caeteris 
  speciebus 
  inermibus 
  diversum 
  vide 
  

  

  tur 
  foliolis 
  ultra 
  30. 
  

  

  49. 
  M. 
  robiniaefolium 
  DC. 
  /. 
  c. 
  sub 
  Nissolia. 
  

  

  50. 
  M. 
  polyphjllum 
  Poir. 
  DC. 
  I. 
  c, 
  sub 
  Nissolia. 
  

  

  51. 
  M. 
  micropterum 
  Poir. 
  DC. 
  /. 
  c. 
  sub 
  Nissolia 
  

  

  Species 
  tres 
  ultimae 
  mihi 
  incognitae 
  sunt, 
  et 
  quoad 
  

  

  affinitatcs 
  incertae. 
  

  

  Species 
  valde 
  dubiae 
  sunt: 
  

  

  Nissolia 
  stipitata 
  DC. 
  /. 
  c. 
  e 
  fructu 
  solo 
  descripta, 
  

   qui 
  autem 
  cum 
  pluribus 
  sectionis 
  tertiae 
  convenit. 
  

  

  M. 
  reticulatum 
  Pers. 
  Syn. 
  2. 
  p.276. 
  

  

  N. 
  reticulata 
  Lam. 
  DC. 
  /. 
  c. 
  

  

  N. 
  dubia 
  Poir. 
  DC. 
  I. 
  c. 
  

  

  N. 
  retusa 
  Willd. 
  _ 
  DC. 
  /. 
  c. 
  

  

  N. 
  debilis 
  Vell. 
  Fl. 
  Fluni. 
  7. 
  f. 
  81. 
  _ 
  Raiuus 
  florifer 
  

   viv 
  fructifero 
  convenit. 
  

  

  N. 
  reticulata 
  Vell. 
  Fl. 
  Fluni. 
  7. 
  t. 
  88 
  est 
  Phellocar 
  

   pus 
  laxißorus. 
  

  

  N. 
  robusta 
  Vell. 
  FL 
  Fluni. 
  7. 
  f. 
  83 
  est 
  Centrolobiuin 
  

   robustum. 
  

  

  A 
  T 
  E 
  L 
  E 
  I 
  A 
  DCr 
  

  

  Pterocarpi 
  sect. 
  Ateleia 
  DC. 
  prodr. 
  2. 
  /?,419. 
  

  

  Genus 
  mihi 
  ignotum, 
  sed 
  ex 
  icone 
  Pterocarpi 
  yummiferi 
  DC. 
  Leg. 
  Mem. 
  p.395. 
  t.57 
  cui 
  P. 
  Ateleia 
  

   DC. 
  et 
  P. 
  microcarpus 
  legumine 
  simillimi 
  dicuntur, 
  a 
  Pterocarpo 
  certe 
  distinctum 
  est, 
  Quarta 
  species 
  

   hujus 
  sectionis 
  P. 
  Peltaria 
  DC. 
  , 
  ut 
  jam 
  raonui, 
  videtur 
  Viborgiae 
  species 
  esse. 
  

  

  Brachypterum 
  W. 
  et 
  Arn. 
  

  

  Dalbergiae 
  sect. 
  Brachypterum 
  Wight 
  et 
  Arn. 
  prodr. 
  Fl. 
  Penins. 
  Ind. 
  Or. 
  1- 
  264. 
  

  

  Dalbergia 
  scandens 
  Roxb. 
  quae 
  in 
  opere 
  citato 
  hanc 
  sectionem 
  format, 
  a 
  Dalbergiis 
  veris 
  calycc, 
  

   antheris 
  et 
  fructu 
  longe 
  differt, 
  fortassis 
  a 
  Dalbergieis 
  reraovenda, 
  et 
  Tephrosiis 
  et 
  praesertim 
  Loncho- 
  

   carpo 
  approximanda, 
  inter 
  Dalbergieas 
  Ateleiae 
  et 
  Pongamiae 
  multo 
  quam 
  Dalbergiae 
  ipsi 
  affinior 
  videtur. 
  

  

  Pongamia 
  Lam. 
  

  

  Pongaraia 
  DC. 
  prodr. 
  2. 
  p.416. 
  _ 
  Wight 
  et 
  Arn. 
  /. 
  c. 
  p. 
  262. 
  

  

  Ex 
  hoc 
  genere 
  species 
  nulla 
  in 
  herbario 
  Caesareo 
  exstat, 
  sed 
  ex 
  iconibus 
  uti 
  Brachypterum 
  , 
  Te- 
  

   phrosiae 
  et 
  Lonchocarpo 
  approximatur. 
  

  

  MlLLETTIA 
  W. 
  et 
  A. 
  

  

  Millettia 
  Wight 
  et 
  Arn. 
  /. 
  c. 
  /?.263. 
  

  

  Genus 
  sat 
  naturale 
  videtur, 
  sed 
  fructus 
  adhuc 
  in 
  unica 
  tantum 
  specie 
  cognitus 
  est. 
  Speciebus 
  ab 
  

   auctoribus 
  citatis 
  enumeratis 
  verosimiliter 
  addendus 
  est 
  Pterocarpus 
  australis 
  Endl. 
  prodr. 
  Fl. 
  Norf. 
  p. 
  94. 
  

  

  