Hoofdstuk I. — 37 — Vertaling. 



haren weg naar de sawah en kwam bij Gajahpara. Zij zeide: „Gajahpara, verneem 

 dat ik op de Tégaling lalateng door een (of den) onzichtbaren god beslapen 

 ben. Hij gaf mij de opdracht: slaap niet meer met uwen man, hij zal sterven, 

 als hij het mocht doorzetten met u te slapen, en mijn zoon zal niet meer louter 

 zijn". Daarop keerde Gajahpara huiswaarts. Daar noodigde hij Ken Endok uit 

 met hem te slapen, haar nog eens willende beslapen. Ken Endok wilde van hem 

 niet meer weten (en zeide) : „Gajahpara, ons huwelijk is ontbonden ; ik ben be- 

 vreesd voor hetgeen de god zeide, mij niet toe te staan mij weer met u te ver- 

 eenigen". Gajahpara zeide: „Wijfje J ), wat zou het, wat zal ik er aan doen; ik 

 vind het goed van u te scheiden en wat onze have aangaat, wat van u kwam 2 ) 

 keere tot u weer, wijfje; wat mij toebehoort, kome weer aan mij'. 



Daarna, na deze afspraak, ging Ken Endok weer terug naar Pangkur, 

 aan de overzijde van de rivier, in het noorden ; Gajahpara bleef te Campara, op 

 den zuidelijken oever. Na nog geen vijf dagen stierf Gajahpara. 



De nienschen riepen: „Hoe wonderbaarlijk gevaarlijk s ) is dat nog ongeboren 

 kind (al); nog maar kort zijn zijne ouders gescheiden, en nu sterft zijn vader reeds". 



Toen het kind later voldragen was, baarde Ken Endok een jongen. Zij 

 wierp hem op de pabajangan *). 



Nu wilde het geval dat er een dief, Lembong was zijn naam, die bij 

 toeval op die pabajaiigan kwam, (er) iets zag lichten 5 ). Hij ging er op af, en bespeur- 

 de 6 ) een weenend kind. En naderbij gekomen, bleek het, dat dat schreiende 

 kind dat licht van zich gaf. Hij nam het op, en droeg het in zijne armen naar 

 huis, waar hij het als kind aannam Ken Endok hoorde het, dat Lembong een 

 kind had aangenomen, — een der mannen van Lembong vertelde het, — en wel een 

 kind, dat hij op de pabajangan gevonden had, en dat hij 's nachts licht had zien 

 geven. Toen ging zij tot hem, (en nu) bleek het, dat het haar kind was. Zij zeide: 

 „Lembong, misschien kent gij het kind niet, dat gij gevonden hebt ; het is een 

 kind van mij; wilt gij weten 7 ) wat er de oorsprong van is, Bhatara Brahma heeft 

 het bij mij verwekt; pas er goed op, (want) als had het twee moeders [3] en één 

 vader, zoo is dit kind". Lembong en zijne vrouw 8 ) hielden steeds meer van hem 

 hij werd langzamerhand 9 ) grooter, en Lembong nam hem mede uit stelen. Tot 

 hij zoo oud was, dat hij buffels kon weiden, woonde 10 ) Ken Angrok te Pangkur 



1; Tn liet Jav. staat er nini, evenals zij Gajahpara met kaki aanspreekt. 



2) In 't Jav. r'énarëni ; de vertaling is op de gis. 



3) In 't Jav. panas; karnakara, nieuw-Jav. mangkara. 



4) Van bajang ; volgens Dr. van der Tuuk is pabajangan, kerkhof voor kinderen, die nog niet van 

 tanden hebben gewisseld. 



5) Zie nog beneden. 



6) Tn 't Jav. amiresëp, vgl. bl. 5, veg. 22, en zie nog bl. 22, reg. 15. 



7) Wikana, conj. van oud-Jav. wihilcan. 



8) In 't Jav. sasomah rësëp (?). 



9) In 't Jav. salcalawonlawon, langzamerhand, v. d. T. 

 10) Lees anger ing. 



