_ 4* — 



het boek in zoovele verschillende hoofdstukken uiteengelegd, al gaf de vorm van 

 het oorspronkelijk daartoe ook geen aanleiding. Toch kon dit geregeld geschieden, 

 omdat de feiten in een chronologische orde worden opgesomd, en de overzichtelijk- 

 heid werd er zeker niet weinig door bevorderd. In het hoofdstuk over Ken Arok, 

 als koning Rajasa, vindt men alles bijeen wat over dezen persoon in het boek 

 voorkomt, dus zoowel het legendarische als hetgeen daarna nog volgt, de andere 

 hoofdstukken nemen telkens een begin als de regeering overgaat of verondersteld 

 moet worden te zijn gegaan. 



Gaf dit niet zooveel bezwaar, in andere gevallen, bepaaldelijk bij het iden- 

 titiceeren van personeu van denzelfden naam, zijn de moeielijkheden herhaaldelijk 

 zeer groot. Den beoefenaren der Javaansche geschiedenis, zooals zij door de Ja- 

 vanen zelf, en in vele opzichten zooveel nauwkeuriger dan door de Europeanen, 

 beschreven is, is het maar te wel bekend, hoe veeltijds, zoo niet meerendeels, de 

 personen bij voorkeur door een titel of titeluaam worden aangeduid, en hoe be- 

 zwaarlijk het soms is om uit te maken den hoeveelste van een zekeren naam, 

 van een bepaald punt beginnende te tellen, men op een gegeven oogenblik in 

 een bericht aantreft. Deze moeielijkheid drukt oolc hier den onderzoeker, vooral 

 in het laatste gedeelte van het boek. Op welke wijze het mogelijk zijn zou er 

 eenige orde in te brengen, leeren de aauteekeningen bij Hoofdstuk VIII en volgg., 

 waarbij reeds hier opgemerkt worden kan, dat te beginnen met Hoofdstuk XIII 

 er verschillende nieuwe personen ten tooneele treden, van wie hoegenaamd niet 

 blijkt noch in welke verhouding zij stonden tot de personen, die men in het voor- 

 afgaande genoemd vindt, noch zelfs wat hunne onderlinge verhouding was. 



De vertaling zelf is slechts hier en daar met eene nadere toelichting opge- 

 helderd. Dit in ruimere mate te doen was niet noodig, maar er is naar gestreefd 

 om zooveel mogelijk geregeld rekenschap te geven van de vertolking dier woorden 

 of uitdrukkingen, die twijfelachtig, hoewel mogelijk onzeker, of geheel op de gis 

 zijn. Het middel daartoe te baat genomen, is telkens het Javaansch te vermelden 

 waaraan zulk eene vertaling beantwoorden moet, en hoe eenvoudig het ook zij, 

 het laat zich veronderstellen, dat het aan de bedoeling voldoen zal. 



Men verwondere zich niet als men straks bij de toelichting zoo goed als 

 geen gebruik ziet gemaakt van de Rangga lawe *). Dit heeft een gezonde reden. 

 Er behoeft slechts geconstateerd te worden, dat de Rangga lawe op de Pararaton 

 berust en het zal den lezer duidelijk zijn, dat die kidung voor hem, die de Para- 

 raton kent, als van zelf op den achtergrond geraakt, waar het om geschiedenis en niet 

 om literair genot te doen is. Af en toe heeft ook de dichter van die kidung, die 

 niet het eenige geschrift is dat uit de Pararaton voorsproot, onze kroniek niet goed 

 verstaan of verkeerd begrepen, wat zelfs zoo ver gaat, dat hij woordvormen afge- 



1) Dit voornamelijk met liet oog op hetgeen men vindt in Not. 13. G,, XXIV (18S6), 43 en volgg.; 

 de Pararaton was mij toenmaals nog slechts gedeeltelijk bekend. 



