— 3* — 



hier eene waarschuw ing te plaatsen voor hen, die haar aan den Javaanschen tekst 

 niet zullen kunnen toetsen. 



Al is er naar gestreefd om die vertaling zoo nauwkeurig mogelijk te doen 

 zijn, en zij daarom veeltijds letterlijk, hier en daar kan zij den Javaanseken tekst, 

 althans vooralsnog, niet vervangen om reden dat op sommige plaatsen de ondui- 

 delijkheid en dubbelzinnigheid van het oorspronkelijk met het vertalen onwillekeurig 

 en noodzakelijkerwijze verloren moest gaan. De zinbouw van het Javaansch is 

 een geheel andere dan de onze, de abrupte wijze van spreken, vooral in het 

 laatste gedeelte van het boek aan te wijzen, is in het Hollandsch zonder onverstaan- 

 baar te worden herhaaldelijk niet na te volgen, en het gemis aan leesteekens van 

 onderling verschillende waarde, althans het niet toepassen er van door de Javanen, 

 dwingt om bij een vertaling in bet Hollandsch af en toe een langere pericope te 

 maken of een grooter leesteeken te plaatsen dan de Javaansche tekst leverde. Dit 

 veroorzaakt dat zich de subjectieve opvatting van den vertaler nu en dan op den 

 voorgrond dringt, ook daar, waar deze even dubbelzinnig had willen zijn als het 

 oorspronkelijk ter plaatse is. Wel werd er zooveel mogelijk naar gestreefd om 

 den vermoedelijken zin der woorden of het verband weer te geven, en werd de 

 tekst, die feitelijk slechts een aaneenschakeling is van zeer korte, slechts door 

 komma's gescheiden zinnetjes, eerst na een rijpe beschouwing in bepaalde perio- 

 den uiteengelegd, maar de mogelijkheid blijft geenszins buitengesloten, dat de 

 opvatting niet altijd de juiste was, en het oorspronkelijk dus hier en daar een 

 anderen zin vertegenwoordigt dan de weergegevene of aangenomene. 



De inhoud van het boek zou in twee groote afdeelingen gesplitst kunnen 

 worden, een voorafgaand legendarisch, soms zou men haast zeggen mythisch, en een 

 meer historisch. 



Wat hier het meer historische gedeelte wordt genoemd, begint daar waar 

 Ken Arok (of Angrok, beiden zijn gebruikelijk) Tunggul amëtung, den akuwu 

 van ïumapël, uit den weg heeft geruimd, met diens weduwe Ken Dëdës is ge- 

 huwd, hootd van Tumapël is geworden, dat onder Daha stond, en zich daarop 

 aan de suprematie van dat rijk, waar op dat oogenblik Dangdang gëndis koning 

 was, onttrekt. Al wat daaraan voorafgaat kan eenige juiste overleveringen om- 

 trent Ken Arok bevatten, maar het geheel is van dien aard, dat dezen er zich 

 kwalijk uit laten uitschiften, en moet dienen om in het licht te stellen welk 

 eene bijzondere persoonlijkheid de voorvader was van het Majapahitsche vorsten- 

 huis, van wien in dat gedeelte zooveel wonderen worden verhaald, dat men het 

 haast een geluk zou achten er niet nog meer aan te treffen, ware het niet dat 

 zulk soort van legenden van een ander dan het historische standpunt van hooge 

 waarde zijn. 



De verdeeling bij de vertaling toegepast, en ook uit de inhoudsopgave 

 te leeren kennen, is evenwel eene andere. Bijeen werd gevat wat telkens onder 

 de regeering van één vorst of ééne vorstin moet hebben plaats gegrepen, en zoo 



