Hoofdstuk T. — 57 Aanteekening. 



zoo noodzakelijk iets, dat een ieder, ook zonder dat liet te kennen wordt gegeven, 

 dit veronderstellen moet of begrijpen zal. 



Na zijn doel te hebben bereikt, deelt Ken ♦Arok zijne beloouingen uit. Men 

 lette er op welk eene belangrijke plaats ook hier weder de smeden bij de Java- 

 nen blijken in te nemen. Wel vindt men hier in het voorafgaande de verklaring 

 van de reden waarom Mpu Gandring's nageslacht vrijdommen verkreeg, doch 

 het saktsc apande loopt daarnaast toch nog in 't oog. 



Reeds Bhatara Hrahma had tot Ken Éndok gezegd, dat Ken Angrok de 

 toestanden op Java geheel wijzigen zon, zie bl. 2, reg. 0, en iets soortgelijks 

 loopt als een roode draad verder door het verloop van den levensschets van den 

 held van de eerste helft van het boek. Hij brengt het volgens het verhaal zelfs 

 zoo ver, dat hij, na zich zelfstandig heer te Tumapël te hebben gemaakt, ook 

 tegen Daha zelf aanvallenderwijs te werk gaat, en het te niet doet of het on- 

 derwerpt. In het vervolg is daarvan intusschen niet veel te bespeuren, men zie 

 het gedeelte, dat loopt over de regeering van Kërtanagara, Hoofdstuk V. Ongeveer 

 een 50 jaar later vindt men toch in Daha (Kadiri) op nieuw een machtig vorst, 

 Jaya katong, die Tumapël wederom onder dat rijk weet te brengen, waarvan het 

 vroeger een vasalstaat was, zooals duidelijk uit het voorafgaande blijkt, zie bijv. 

 bl. 13 reg. 27. 



Waar Gantèr, of Kantër (volgens B), lag of ligt, heb ik niet kunnen uit- 

 vinden. Dat is ook met verschillende andere plaatsnamen het geval, waaronder 

 Turyantapada aan het tegenwoordige Turen doet denken. 



Ken Arok's naam Rajasa, in het prototype van de pvalambanci ] ) tot Ang- 

 rajasa vervormd, bekleedt in de koningsnamen zijner afstammelingen een belang- 

 rijke plaats; men vindt er een Kërtarajasa, een Rajasanagara, en een Rajasawar- 

 dhana onder. Vermoedelijk is zijn naam slechts een rest van een langeren naam, 

 en ongelukkig vindt men in de Pararaton niet altijd de eigentlijke koningsnamen 

 der personen, die na hem nog, tot op het einde der 15e CJaka-eeuw, als vorst 

 heerschten, en waaronder eenige vrouwen waren, vermeld. 



Na zijn dood in 1169 Caka, werd hij bijgezet te Kagënëngan. Zooals men 

 zich herinneren zal, is dit een andere naam van Tjandi Kali tjilik -), in het dis- 

 trict Srëngat, afdeeling Blitar, waaraan men evenwel boven de poort een plaatje 

 met het jaartal 1271 Caka vindt, door Dr. R. D. M. Verbeek aan het licht ge- 

 bracht 3 ). De voorafgaande verovering van Daha (Kadiri) door Tumapël zou het 

 vermoeden wettigen, dat Tjandi Kali tjilik werkelijk bedoeld is, maar toch 

 schijnt het aannemelijker te veronderstellen, dat hier van een ander Kagënëngan 

 sprake is, dat men op het terrein van Tumapël zelf, in het Pasuruhausche, zou 

 hebben te zoeken. 



1) Tijdsein-. Ind. T. L. en Vk. XXXII, bl. 394. 



2) Kaffles, History op Jav.i, Jl, (\%\1), bl. 37 f40;, „Genengan". 



3) Not. B. G. XXV (1887;, bl. 8. 



