Hoofdstuk V. — 6Q — Aanteekening. 



Tumapël) kwam. Aan dit leger was 't verboden gerucht te maken, en men trok 

 voort zonder vaandels en zonder muziek. Het bereikt Siddhabbawana en ging van 

 daar recht op Singbasari aan. De palih van Daha, Këbo mundarang, Pudot en 

 Bowong stonden aan het hoofd van deze troepen van Daha om de zuid. Bhatara 

 Ciwabuddha dronk juist (weer) palmwijn met den palih, toen zij overmand wer- 

 den; beiden betaalden het (met den dood). Këbo tëngah (de palih) trachtte zich 

 nog te verdedigen, doch sneuvelde in de Manguntur. 



AANTEEKENING. 



Rangga wuni (Wisnuwardhana) wordt in 1194 opgevolgd door zijn zoon 

 Kërtanagara, die als koning Ciwabuddha zou hebben geheeten. Hij regeerde niet 

 lang, verondersteld althans, dat de fout in de cijfers in Hoofdstuk IV (of III), waar- 

 over in de aanteekening bij het vorige hoofdstuk reeds gesproken werd, niet 

 schailt in het sterfjaar, 1PJ4 Caka, van Bangga wuni. Aan het slot van het vol- 

 gende hoofdstuk wordt opgegeven, dat de veldtocht naar Malayu, zoomede de 

 verovering van Tumapël, plaats bad in 1197, en dat Jaya katong in Daha in 1198 

 koning was. De duur van Kërtanagara' s regeering mag dus op een viertal jaren 

 worden gesteld, want de bedoeling van hetgeen daar van Jaya katong wordt 

 gezegd, kan wel geen andere wezen dan om aan te duiden, dat in dat jaar Daha 

 wederom de bovenhand verkreeg en Tumapël weer onder zich bracht, iets waarop 

 reeds gewezen werd, dat gebeuren zou, in de aanteekening bij Hoofdstuk I. 



Dat Ciwabuddha de eigentlijke koningsnaam zou zijn geweest is te be- 

 twijfelen, zelfs tegenover het feit, dat boven in het eerste hoofdstuk als zoodanig 

 ook reeds werd aangegeven, dat Bhatara Guru een der namen was, die Ken Arok 

 gedurende zijne regeering voerde. In een der door den Heer W. P. Groeneveldt 

 in zijn aan Chineesche teksten ontleende Notes on tüe Malay Archipelago and 

 Malacca ') medegedeelde berichten, nl. dat omtrent Shih-pi, uit de geschiedenis 



ter plaatse nog te vinden Lëksa (d. i. dus Rëksa, Raksa) blijkt, dat men pinggir raksa, de verdedigde, in staat 

 van tegenweer gebrachte grens, te lezen beeft. 



1) Uitgegeven in de Verb. van bet Bat. Gen., deel XXXIX, en later nog eens in Miscellaneous pa- 

 pers relating to Indo-CbiDa and tbe Indian Archipelago, reprinted for the Straits branch of the Royal Asiatic 

 Society, Second series, vol. [, 126 — 262 (Trübner, 1887). De cijfers tusschen haakjes in mijn verwijzingen 

 slaan op deze laatste uitgave. 



Anderen, die vóór den Heer Groeneveldt ten deze het hunne leverden, waren : 



Raffles, History of Java, 2 d ed., 1830, 138. 



Amiot, in Mémoires concernant les Chinois par les Jésuites de Peking, Tomé XIV (gereproduceerd 

 door G. Schlegel in Tijdschr. Ind. T. L. en Vk. XX, na bl. 32), 



Crawfurd, History of the Indian Archipelago, 1820, IIT, 154 en volgg., doch vooral 164 en 166; 



Klaproth, Notice d'une mappemonde et d'une cosmographie Chinoises, Journal Asiatique, X (1832), 

 bl. 522; 



Rémusat, Poe kouë ki ou relation des royaumes Bouddhiques: voyage dans la Tartarie, dans 1' Afgha- 

 nistan et dans 1'Inde, esecuté a. la fin du IVe siècle, par Chy Fa Hian, traduit du Chinois et commenté; 

 ouvrage posthume, reva etc. par MM. Klaproth et Landresse, 1836; 



