Hoofdstuk V. — 68 — ■ Aanteekening. 



derheid in die Chineesche berichten vermeld. Het blijkt daar nl., dat de vorst 

 van Java, waarmede die van Tumapël, en wel juist hij, bedoeld moet zijn, tot het 

 zenden van die expeditie door China naar Java meer dan aanleiding had gegeven, 

 doordat hij Meng Ch'i, den keizerlijken gezant van daar, door diens gelaat te 

 schenden, groven smaad had aangedaan, zie het bericht omtrent Kau Hsing (uit 

 denzelfden lijd), IL, bl. 27 (151), „when Java had marked the face of the im- 

 perial envoy Meng Ch'i", en in 't algemeen verslag, IL, bl. 22 (148), „the Imperial 

 Government bas formerly had intercourse with Java by envoys from both sides, 

 and bas been in good harmony with it, but that they have lately cut the face 

 of the Imperial envoy, Meng Ch i". Dat inderdaad Kertanagara bedoeld was, ziet 

 men toch uit het boven reeds gegeven citaat uit het bericht omtrent Shih-pi. 



In het vervolg komt Wiraraja's vroegere naam, Baüak wide, niet meer voor. 

 Met het oog op de Javaansche traditie omtrent de stichting van Majapahit, waar- 

 over in de aanteekeningen bij het volgende hoofdstuk het een en ander dient te 

 worden gezegd, zij hier op dien naam even de aandacht gevestigd, terwijl het 

 tevens van belang is er op te wijzen, dat er hier wel gesproken wordt van een 

 zoon van dezen persoon, doch dat deze niet Rangga lawe heet, wiens naam hier 



ook voorkomt, zie bl. 19, reg. 10, maar Nambi 1 ). 



o o 

 Het pinggir Aksa van den tekst, uirmsowi; werd boven in de vertaling 



reeds in pinggir raksa, wat het zijn moet, verbeterd. Het is terug te vinden in 

 het tegenwoordige Lëksa, langs welke rivier men nu nog vindt de overblijfse- 

 len van een versterking, iets in den trant van den Chineeschen muur, doch natuur- 

 lijk van veel minder beteekenis. Over deze ruinen sla men na Dr. Verbeek's Oud- 

 heden van Java, bl. 269 en 201 (n . 552 en 608) en de daar opgegeven litera- 

 tuur. T. a. p. vestigde genoemde geleerde er reeds de aandacht op, dat genoemde 

 muur wel de grensscheiding tusschen Tumapël en Daha zal zijn geweest. 



Sumëuëp, het oostelijk gedeelte van Madura, heet hier Sungënëb. 



Met het oog op het historische gehalte van dit hoofdstuk, dat wij lieten 

 eindigen met den dood van Kertanagara, zou hier ter plaatse reeds een heel stuk 

 dienen te worden aangehaald uit de reeds genoemde oorkonde van 1216 Qaka, aan- 

 gezien men in die oorkonde een kort, maar officieel verslag aantreft van den hier 

 voorkomenden krijg door Jaya katong met Kertanagara gevoerd. Met den dood 

 van den laatste was de veldtocht echter nog niet afgeloopen. Zooals uit het begin 

 van het volgende hoofdstuk blijken kan, moest Raden Wijaya, die uitgezonden 

 was om het noordelijke vijandelijke leger te verslaan, nog overwonnen worden, en 

 ook dit vindt men in die oorkonde terug, evenals de verdere lotgevallen van dezen 

 prins tot hij naar Madura weet te ontkomen, zooals het volgende hoofdstuk almede 



]) In de Rangga lawe worlt van Rangga Lawe gesproken als van een zoon van Wiraraja, vgl. de 

 opmerking over de Rangga lawe in de inleiding. 



