Hoofdstuk VI. — 70 — Vertaling. 



Nu had Bhatara Ciwabuddha twee dochters, die door hem voor Raden Wijaya 

 tot vrouw bestemd ') waren. [2.0] Beiden waren door de lieden van Daha ge- 

 vangen, doch van elkander geraakt, daar zij in verschillende richtingen waren ge- 

 vlucht. Door den aanval van Raden Wijaya waren de Daha-ërs in verwarring. 

 's Nachts maakten zij een vuur aan, dat hoog opvlamde. Daarbij werd de 

 oudste 2 ) der beide prinsessen gevonden; Raden Wijaya kreeg haar in het oog en 

 herkende haar. Hij bevrijdde haar weer, en zeide toen tot Sora: „Wel Sora 3 ), 

 val nog eens aan, opdat ook de jongste mijner jongere zusters gevonden worde''. 

 Sora zeide: „Greenszins, vorst, want de oudste is nu gevonden; en hoe weinig 

 manschappen heeft u hier!" Raden Wijaya antwoordde: „Goed, om harentwille (?)". 

 Sora zeide daarop weer: „Heer, u moest u terugtrekken; het zou zeker zeer 

 goed zijn nog eens een aanval te doen, zoo u er iets mede kon winnen, en mis- 

 schien de jongste prinses vondt, maai als wij haar er niet aantreffen, zullen wij 

 als witte mieren in 't vuur zijn gevlogen". 



De prins vluchtte daarop, de prinses in zijne armen dragende, en den geheelen 

 nacht in noordelijke richting voortgaande, 's Morgens werd hij door den vijand 

 bezuiden Talaga pagër achterhaald. Om beurten bleven zijn mannen achter om 

 de lieden van Daha, vechtende, staande te houden. Gajah pagon kreeg een diepe, 

 doorgaande speerwond in zijn dij, doch hij kon nog loopen. Raden Wijaya zeide: 

 „Gajah pagon, kunt gij loopen; als gij het niet kunt, zullen wij ons allen dood 

 vechten." „Ik kan het, heer, maar slechts langzaam". De Daha-ërs zetten den 

 prins niet erg na, en keerden ten slotte naar Talaga pagër terug. Raden Wijaya 

 dwaalde nu, als een boschkip, met zijne manschappen, die hem gevolgd waren, 

 in de wildernis rond; om beurten droegen dezen de prinses, tot zij ten laatste 

 beraadslaagden 4 ) en beredeneerden hoe de prins zou moeten handelen. Toen zij 

 het eens waren geworden, vervoegden zij zich tot hem en zeiden : „Heer, dit 

 zouden wij u willen opmerken, welk einde zal het met u nemen, als gij zoo 

 in dit bosch hier rond blijft zwerven. Volgens onze meening zou het het beste zijn, 

 zoo u oost-Madura kon bereiken ; u moet naar Wiraraja vluchten, opdat u bij hem 

 uw toevlucht zal kunnen nemen, want het is onmogelijk, dat hij met u niet be- 

 gaan zal zijn; hij is toch juist door wijlen uw vader een groot man geworden". 

 De prins zeide : „Ja juist, als hij met mij begaan is, maar zoo hij dat niet is, 

 dan leg ik er groote oneer mede in". Sora, Rangga lawe en Nambi stonden er 

 op, en zeiden als uit een mond: „Heer, waarom zou Wiraraja zich van u keeren 5 )". 

 Daarom gaf de prins aan hun verzoek toe. Hij verliet de wildernis, en kwam te 



1) In 't Jav. jaga, 



2) Lees panuha. 



3) Angungsed werd niet vertaald, en uit den zin gelicht, omdat mij de beteekenis onduidelijk is. 

 Wellicht te lezen lak ta angungsed, angamuk maneh. 



4j In 't Jav. abhawarasa. 

 5) In 't Jav. palingaha. 



