Hoofdstuk VI. — 71 — Vertaling. 



Pandakan, bij den buyut daar, Macan kuping. (Daar) vroeg hij om een halfrijpe 

 klapper; rnen wilde hem de melk ervan laten drinken, (doch) toen men haar 

 openmaakte, was zij vol witte gekookte rijst. Men stond verbaasd, en zeide: 

 „Bijzonder vreemd, want jonge klappers met gekookte rijst er in, zijn er niet". 

 Gajah pagon kon (nu) niet (meer) gaan; de prins zeide daarom: „Buyut van 

 Pandakan, ik geef u een man in bewaring, Gajah pagon, die niet gaan kan; 

 hij ') (blijve) bij u" De lieden van Pandakan zeide: „Dat zal niet goed zijn, 

 heer; hij mocht hier eens gevonden worden; er moet geen dienaar (van u) [21] te 

 Pandakan zijn 2 ); naar onze meening moet hij in een boschtuin verblijven, waar 

 men boschgras aan het snijden is; in het midden kan daar een open ruimte wor- 

 den gemaakt 3 ) en daar kan voor hem een veldhuisje opgericht worden ; daar kan 

 hij in de eenzaamheid gaan zitten, zonder dat iemand het merkt, en van Pandakan 

 kan men hem iederen dag zijn eten brengen". Gajah pagon bleef achter. Raden 

 Wijaya ging daarop naar Datar, 's nachts reizende. Te Datar ging hij scheep. 



De troepen van Daha keerden weer naar huis. De jongste der beide prinses- 

 sen bleef gevangen, en werd naar Daha gebracht en aan Aji Jaya katong over- 

 gegeven. Deze vernam met vreugde den dood van Bhatara Ciwabuddha. 



Raden Wijaya bereikte den overwal in het noorden (de zuidkust van Ma- 

 dura), ging aan den wal, en werd door den nacht overvallen op een sawah ergens 

 op de grens van Sungënëb. Hij overnachtte daarom op die sawah, die men aan 

 het bewerken was 4 ), pas geëgd had, en met smalle dijkjes voorzien was. Sora ging 

 voorover op zijn buik liggen, en de prins en de prinses zaten boven op hem. Den 

 volgenden morgen ging hij door naar Sungënëb, waar hij bij de groote hale zijn gang 

 staakte. Hij zond iemand om te zien of Wiraraja buiten zat. Deze kwam spoedig 

 terug, want Wiraraja zat buiten. Daarop ging de prins naar de paseban. Wiraraja 

 zag den prins dadelijk, toen hij ter plaatse kwam, schrok, verliet de paseban, en 

 ging in huis, waardoor de audiëntie, die hij gaf, een einde nam. Raden Wijaya 

 ontstelde, en zeide tot Sora en Ranggalawe: „Wat heb ik gezegd, ik leg er groote 

 oneer mede in ; had ik het toch toen maar liever met den dood in den strijd be- 

 taald". Daarop ging hij (weer) naar de groote bak, maar het einde was, dat Wi- 

 raraja met zijne echtgenote 5 ) en verdere huisgenoten gezamentlijk 6 ) tot hem 

 kwamen, om hem betel aan te bieden. Rangga lawe zeide (toen) tot den prins: 

 „Neen, heer, het loopt geheel anders; daar komt Wiraraja integendeel tot u". 



1) In 't Jav. didine. 



2) In 't Jav. samering Pandakan. 



3) In 't Jav. binengang ing tëngah. Bëngang is volgens Dr. v. d. Tuuk ruimte tusschen bewoonde 

 plaatsen, niet met huizen bezet, open ruimte. 



4) In 't Jav. lalahan. 



5) In 't Jav. pinatih. Deze vorm wordt voor de vrouw van den patih of van een adipati bij voor- 

 keur gebruikt; en het Ken Pinatib (van Gërsik) is dan ook geen eigennaam. 



6) In 't Jav. arantaban. 



