Hoofdstuk VI. — 77 -- Aanteekening. 



Terwijl de koperen platen zelf verloren zijn, althans nog niet zijn terug- 

 gevonden, beeft liet een lieelen tijd moeten duren, vóór men van deze interessante 

 oorkonde, die ± 1780 A. D reeds gevonden werd, iets meer te weten kwam, 

 en werkelijk maken kon. 



Gevonden op den gunung Butak, in het district Surabaya, omstreeks het 

 genoemde jaar, — zooals blijkt uit eene aanteekening bij een afteekening van het 

 grootste gedeelte dezer platen, aangetroffen in een kist behoorende tot de nala- 

 tenschap van Mr. S. I. E. Rau, die aan de Leidsche rijksuniversiteits-bibliotheek 

 geschonken werd ] ), — en nadat er reeds in 1816 door Raffles een transcriptie 

 met latijnsohe letter werd uitgegeven van hetgeen op twee der platen te vinden 

 was (plaat III en VI), in zijn „Copies of two of the ancient inscriptions on copper 

 plates dug up in the vicinity of Surabaya, rendered frorn the ancient Kawi cha- 

 racter into the Roman" 2 ), Verh. Rat. Gen., VIII, en Raffles daarop in 1817 

 ook nog een facsimile plaatste in zijn History of Java, van plaat I, kon eerst in 

 1886 door het vinden van een afschrift van plaat II in een bundel van den Sul- 

 tan van Suménëp, in de verzamelingen van het Bat. Gen., „Toelisan boeda darie 

 Soeltan Soemënep", Jav. Hss. B. G. 42, aan het licht worden gebracht, dat deze frag- 

 menten bijeenbehoorden, zie Not. B. G. XXIV (1886), bl. 46. Daarmede een 

 belangrijk eind gevorderd tot de juiste waardeering dier restanten, op wier be- 

 langrijkheid Dr. van der Tuuk de aandacht van schrijver dezes had gevestigd, 

 kwam in het jaar 1888 een afteekening uit den boedel van den Heer Rau 

 voor den dag, van plaat I, III — VI, VIII en X — XII, van welker bestaan Prof. 

 Kern mij dadelijk berichtte, iets later mij ook een copie zendende 3 ). Er moest 

 dus meer dan een eeuw verloopen, vóórdat, en dan nog op zulk eene wijze, met 

 behulp van surrogaten, de disjecta membra taliter qnaliter weer bijeengebracht 

 konden worden. 



Met het voorhandene is men echter in staat van het begin den doorloopen- 

 den tekst te geven, welke alsvolgt luidt. 



1) Die aanteekening luidt: „Dit Handschrift, zooverre hetzelve met zwarte inkt is vervaardigd, is een 

 kopie van zooveele koopcre gegraveerde plaaten, lang ruijm 1 (?) voet breed 7 a 8 duymen welke platen ge- 

 vonden zijn ontrent den jaar 1780 op den Goenoeng Boetak (: of blinden berg) in het district Sourabaya. 

 Dezelve zijn in 1782 eu 1783 op Java bij den Key>er en Sultan bij de Priesters en alornme elders rondgezonden, 

 welke allen verklaarden 't zelve oud-Javaansch schrift te zijn hetzelve wel te kunnen lezen, en ook in het tegen- 

 woordige Javaansche schrift overbrengen, gelijk ook vervolgens door deskundige met Eooden inkt de letters in 

 modern Javaansch zijn overgesteld, dog allen betuijgden het voor zoo oud-javaans te houden, dat het door 

 niemand konde verstaan worden. 



2) Plaat 3 heet daar verkeerdelijk B, wellicht slechts ten gevolge van een abuis. 



3) Men zie Not. B. G., XXIV, bl. (1886), 43; en XXVI (1888), 52 en 131. De eerste regel van 

 Raffles's facsimile vindt men nog gereproduceerd in Crawfurd'a History of the Indian archipelago, II, bl. 211. Frie- 

 derich leverde in 1857 een transcriptie van die geheele plaat I, in zijn Over inscriptien van Java en Sumatra 

 voor het eerst ontcijferd, Verh. B G., XXVI, bl. 87 en 93, en Cohen Stuart gaf er nogmaals een transcriptie 

 van in Kawi oorkouden in facsimile met inleiding en transcriptie, Leiden 1875; men zie daar no. XXVII op 

 hl. 36. 



