Hoofdstuk VI. — 82 — Aanteekening. 



Zijne Majesteit Jaya katyëng l ) van Gëlanggëlang %), die als vijand optredende, 

 dingen deed beneden zijne waardigheid, zijn vriend verraadde en tegen zijne over- 

 eenkomst in handelde, uit begeerte Zijne Majesteit Krianagara, die in het rijk Tu- 

 mapel zetelde, ten onder te brengen. Toen het bekend werd dat er een leger van 

 Zijne Majesteit Jaya katyëng tot Jasun wungkal was gekomen, toen zond zijne 

 Majesteit Krianagara Zijne Majesteit den (tegenwoordigen) koning en Arddharaja 

 tegen de troepen van Zijne Majesteit Jaya katyëng. Arddharaja en Zijne Majesteit 

 de koning waren beiden schoonzoons van Zijne Majesteit Krianagara, maar Arddha- 

 raja was tevens, zooals men weet, een zoon van Zijne Majesteit Jaya katyëng. Nadat 

 Zijne Majesteit de koning en Arddharaja van Tumapël waren opgetrokken, en het 

 gehucht Kdung plut bereikt hadden, stuitte Zijne Majesteit het eerst op den vijand. 

 Zijne Majesteits troepen leverden een gevecht, en de vijand verloor het en vluchtte, 

 na zeer groote verliezen geleden te hebben. Het leger van Zijne Majesteit trok 

 daarop naar Lëmbah, doch men vond daar geen vijand. Men trok daarop westelijk 

 voort, van Lëmbah naar Batang, en de voorhoede van Zijne Majesteits troepen 

 ontmoette op nieuw vijanden, doch dezen trokken zich terug zonder gevochten te 

 hebben. Batang voorbijgetrokken kwam Zijne Majesteit te Kapulungan. Daar trof 

 men den vijand weer, en toen vochten ten westen van Kapulungan de troepen van 

 Zijne Majesteit op nieuw, en (wederom) leed de vijand een nederlaag, kommerlijk 

 wegvluchtende, na groote verliezen. Zoo stond het, toen Zijne Majesteits troepen 

 weer voorttrekkende, te Rabut carat kwamen, en niet lang daarna uit het westen 

 (op nieuw) vijanden naderden. Daarop streed Zijne Majesteit met al zijne man- 

 schappen, en vluchtte de vijand na hevige verliezen weer, en het scheen dat zij allen 

 voor goed vluchtten (?). Onder die omstandigheden vertoonden zich echter ten oosten 

 van Haniru wapperende, roode en witte, vijandige vaandels, en toen onttrok zich 

 Ardharaja aan den strijd, zich schandelijk gedragende, en doelloos naar Kapulungan 

 vluchttende. Hierdoor ging het leger van Zijne Majesteit te niet. Zijne Majesteit 

 evenwel bleef trouw aan Zijne Majesteit Krianagara. Daarom bleef Zijne Majesteit 



te Rabut carat, en ging vervolgens ? noordwaarts naar Pamwatan apajëg, 



benoorden de rivier. Er waren toen nog ongeveer zes honderd man bij Zijne Majesteit. 

 Met het aanbreken van den volgenden morgen kwam de vijand, Zijne Majesteit 

 achterop. Zijne Majesteits troepen trokken hem tegenmoet, en hij trok zich terug 

 en raakte aan het vluchten, maar al was dit zoo, de troepen van Zijne Majesteit 

 waren nog al minder geworden, want er deserteerden er, die hun lijf zochten te ber- 

 gen en hem verlieten, en zoo hij werd bevreesd geheel ontbloot te raken. Daarop 

 overlegde Zijne Majesteit met die (nog) bij hem waren. Zijne meening was naar 



1) Dat met dit Katyëng Katong is bedoeld, werd door Prof. Kern aangetoond in Bijdr. T. L. Vk., van 

 Ned. Ind., 5e volgr., IV, 291 (Regelen van klank verbinding in 't Oud-Javaansche). 



2) Zooals de Heer Rouffaer mij iudertijd deed opmerken, vindt men dezen naam naar alle waarschijnlijk- 

 heid terug op de kaart in de Jonge's Opkomst, enz., VII, waar men, bewesten den Wilis, een „Egginglangh, 

 eeu. geweesen koninckrijck nu woest" vindt. 







