Hoofdstuk VI. — 94 — Aanteekeotng. 



dat, terwijl er niets in het voordeel van de westelijke kan worden bijgebracht, 

 zooveel kan worden aangevoerd, dat twijfel aan de hoofdzaak eigentlijk geen reden 

 van bestaan heeft, en er zou aan die oostelijke traditie over de stichting van 

 Majapahit, nu zij beter bekend is geworden, denkelijk dan ook niet getornd worden, 

 ware het niet, dat er indertijd op gegevens, waarvan nu hier de waarde nog te 

 onderzoeken is, geconcludeerd moest worden, dat Majapahit veel ouder was dan 

 de Javanen van Java vertelden. 



Hiermede is reeds in enkele woorden gezegd, dat de nu sedert de laatste 

 twintig jaren reeds gangbare voorstelling van een zeer hoogen ouderdom van het 

 rijk Majapahit, dat men aannam als reeds in de 9 e eeuw bestaande, eene onhoud- 

 bare is. Zij is dat inderdaad, en het is niet moeielijk zulks aan te toonen, al zal 

 eenige uitvoerigheid daarbij onvermijdelijk zijn. 



De geheele voorstelling van een zeer hoogen ouderdom van Majapahit, 

 van het bestaan er van reeds in de 9 e eeuw van onze jaartelling, berust toch, 

 nauwkeurig toegezien, slechts op het voorkomen van den naam op een koperen 

 plaat, die deel uitmaakt van een stel, dat door Cohen Stuart als n°. II in zijn 

 Kawi oorkonden werd opgenomen. 



Deze oorkonde geeft in het begin het jaartal 762 Qaka (840 A. D.) te 

 lezen, en aan het slot vindt men er den naam Majhapahit. 



Toen indertijd deze oorkonde voor het eerst bekend werd, ontbraken de 

 middelen om haar te controleeren, en het is niet te verwonderen, dat men vindende 

 wat men daar vond, gekomen is tot het maken van de conclusie, die gemaakt 

 werd. Toenmaals toch kon men niet weten, dat die oorkonde geheel voos is, en 

 niet. iemand was, zelfs nog jaren daarna, in het bezit van de gegevens om in te 

 zien, dat zij dat is. 



Hoever dat evenwel gaat, zij hier, wat de hoofdzaken aangaat, even in het 

 licht gesteld. 



Hoe een oude pracasti in elkander moet zitten, werd elders reeds mede- 

 gedeeld l). Zulk een stuk is, en zulks is begrijpelijk, daar het officieele acten 

 zijn, geregeld; zulk een stuk draagt ook steeds de kenmerken van zijn tijd, en ook 

 dit werd elders reeds opgemerkt, iedere tijd heeft ook in dit opzicht zijn eigen 

 kenmerken. De bedoelde oorkonde nu doet zich voor als een mengelmoes uit 

 verschillende tijden, ook uit jongeren dan de tijd, waaruit zij zou dagteekenen, en 

 dat nog wel, terwijl zij ons een jaarcijfer geeft, dat op zeer weinige uitzonderingen 

 na haast het oudste is dat men op Java aantrof. 



Terwijl straks een overzicht over het stuk in zijn geheel zal volgen, dat 

 zal kunnen doen zien op welk eene wijze het in elkander zit, hoe de onderdee- 

 len er van op elkander volgen en welke dezen zijn, eerst iets over eenige details. 



Het stuk wemelt van fouten, die men (thans) dadelijk zien kan, en zonder 



1) Groeneveldt, Catalogus der Archeologische verzameling van het Bat. Gen. van K. W., 1887, hl. 

 365 en volgg. 







