Hoofdstuk VI. — 96 — Aanteekening. 



aparö] mangsö la sira in plaats van mangsöaken; hinanakenira denira in pi. hi- 

 nanaken denira. En over het algemeen kan men zeggen dat de kortgevatte stijl, 

 men zie bijv. het einde van de pracdsli, èn voor den ouden tijd èn voor het oud- 

 Javaansch zeer vreemd is. 



Fouten van een anderen aard zijn: sunggang voor sungka, dara voor dura\ 

 pangkur tirit voor pangkur lawan tirip ; pali voor palih ; cempa voor campa ; ka lang a- 

 ran voor kalanggaran; kepung voor lepung; wapd voor wipali; adyun voor angdyun; 

 kasambural ing nalar voor kasawur ing nalar • mindah voor indah ; jwah tasmat voor 

 jah tasmat'y karémaknanya voor karmaknanya ; saddhana voor sddhana. 



De datum is niet in orde. De vollemaansdag aangeduid met tilhipancadagi 

 trekt de aandacht, en deze lilhi treft niet samen met een karana Balawa, daar de 

 eerste helft van dien dag Wisli en de tweede Ba wa is. Ra moet zijn d, en de 

 wuku was, in plaats van Manahil, Prangbakat 1). Parwwosa moet zijn parwwega, 

 en bago deugt niet, evenmin als piwdgyd goed kan zijn. Ook bevat hij voor een 

 zóó ouden tijd te veel termen, en daaronder die men in de opschriften eerst zooveel 

 later gebruikt ziet 2 ). 



De datum is ook niet in overeenstemming met de in het stuk voorkomende 

 vorstelijke namen. 



In het begin van 't stuk wordt een andere, eigentlijk geen, koningsnaam 

 gegeven dan in het eind. Vindt men achterin gri mahdraja Dharmodaya Mahd- 

 sambhü, vóórin heet het gri mahdraja gri lokapala (wat geen eigennaam is, ook al 

 wil het stuk het ons iets later doen gelooven) hariivanggolunggadewa, d. i. Z. M. 

 de koning, Z. M. de vorst, de oppervorst uit Hari's geslacht, en dit gevolgd door 

 ndmardjdbhiseka, onder dien naam tot koning gezalfd. 



Niet minder fraai is de opsomming van de namen der hooge ambtenaren, 

 die hier den vorst dulur. Vindt men, almede in het eind, mwang mahdmantri 

 daksotama, bahubajra, pralipaksasanggaya, wat zijn moet mwang mahdmantri dakwtama- 

 bahubajrapralipnksaksaya, en de naam is van één persoon, die indertijd ook manlri 

 hino (mahdmantri i hino) was 3) ; vóórin vindt men dezen naam en dien titel in 

 stukken geknipt en bij gedeelten als namen aan drie personen toegekend; men 

 leest daar mahamanlri kalrini, rakryan manlri hino, daksolama (één stuk), rakryan 

 manlri halu, pralipaksasanggaya (!) (derde stuk), rakryan manlri sirikan, mahd- 

 mahino (een verknoeiing van mahamanlri i hino) (stuk van 's mans titel). Het kan 

 haast niet fraaier, althans niet als men daarbij in het oog houdt, dat de hier be- 

 doelde personen Dharmodaya Mahacambhu en Daksottamabahubajrapratipaksaksaya, 

 voorkomen in verschillende oorkonden, maar dan ook gaaf, die minstens een 

 60 a 70 jaren jonger zijn dan de hier behandelde zich voordoet 4). 



1) Hierop wees Cohen Stuart reeds. 



2) Zie mijns opmerking in Groenevellt's Catalogus. 



3) Het is volloende hier te verwijzen naar het reeds opgemerkte in Groeneveldt's catalogus, hl. 358 en 359. 



4) Zie t. a. f. 





