Hoofdstuk VI. — 97 — Aanteekening. 



De volgorde der onderdeden van de oorkonde is absurd. 



Datum; de koningsnaam (op de aangegeven wijze); naam van het vrijgebied, 

 uitgedrukt met Imah waharu kuti ngaranya, wat beteekenen moet : „(bet vrijgebied), 

 dat Kuta heet, en gelegen is op den grond van Waharu", iets dat in ouder, men 

 kan wel zeggen oud-Javaansch, op een andere wijze gezegd zou zijn ; daarop wor- 

 den de grenzen er van aangegeven l ). Vervolgens worden er t w e e redenen opge- 

 geven voor het maken van het vrijgebied ; nimilanyan sinukmk dharmasima swalan- 

 tra ikang kuti hana la enz., zoo heet het eerst, en dadelijk daarop weer: saddha- 

 naning (lees sddhananing) sinuk (naast sinukmk ) dharmasima ikang kuti hana tha, ter- 

 wijl het woord nimila vreemd gebruikt is. Hierop volgt nu, terwijl men tot den 

 datum moet terugkeeren, want mangkana diwacanira is het vervolg van dien sam- 

 bandha, waarin niet verteld wordt, waarmede de begiftigden hun vrijgebied ver- 

 diend hadden, de reeds medegedeelde opsomming dier drie hooge ambtenaren, oogen- 

 blikkelijk weer gevolgd door ikang ulihiranuk dharmasima ring kuti, wat, als het 

 hier zin hebben zou, had moeten luiden ikang ulihira (moet zijn nira) sinuksukakèn 

 of sinukaken dharma enz., óf ulih als hulpwoord bevat, iets wat, zoo er in oude stukken 

 al eens een enkele maal een voorbeeld van voorkomt, een phenomeen is. Volgen 

 de namen van eenige privilegies, waaronder verscheidenen, die men elders slechts 

 in stukken van jongere afkomst vindt, en waaronder men ook aantreft kadyang- 

 ganing matyangipi, mati kalebu, mati tiba, mati sininghati sapi, mati dinmaking macan, 

 mali sinahuting ula, mati sinambering glap, „sterft onder 't droomen, in een put ge- 

 vallen, neergestort, door een rund gestooten, door een tijger besprongen, door een 

 slang gestoken, door den bliksem getroffen", een stuk uit een eedformulier! De 

 opsomming is in haar geheel genomen bespottelijk, en herhalingen ontbreken niet, 

 doch het is niet noodig, dit hier in bijzonderheden aan te toonen. Daarna wordt 

 er weer een vrijgebied genoemd, dat te Campaga, zonder dat het blijkt wat er 

 mede geschied is of mede geschieden moet. De pericope wordt ingeleid met mu- 

 wah ana ta simaning hulun, als oud-Jav. opgevat, „en er is een vrijgebied van een 

 onderdaan" ; 's mans naam wordt niet genoemd. Nog vreemder zou het zijn zoo 

 hier hulun als voornaamwoord van de l e persoon staat, aangezien het dan op den 

 vorst zou slaan, en deze zich, zoo al, in oud-Jav. wel mahulun, maar geen hulun zou kun- 

 nen noemen. Na de vermelding der getuigengiften, waarin de soort der geschon- 

 ken kleedij niet genoemd wordt, en het telwoord sawidji zeer opvalt, wordt er 

 op nieuw een plaats genoemd, Hni, al weer evenwel zonder dat blijkt wat er me- 

 de geschieden zal, daar dit eerst heel aan het einde der oorkonde aan den dag 

 komt, waar vermeld wordt, dat zij aan een der geprivilegieerden vervalt. Een vrij 

 lang, zeer afwijkend eedformilier volgt dan, en daarop wordt de acte afgesloten met 

 eenige zinnetjes, die belangrijke verbeteringen vereischen vóór zij leesbaar zijn, 



1) Manikulaldwd zal wel gelijk zijn aan maniku-lalawa, maakt een vleermuishoek ; voor den vorm 

 lalawa in pi. van lawalawa zie men boven. 



Verh. Bat. Gen. deel XLIX. 7.. 



