Hoofdstuk VI. — 99 — Aanteekening. 



Die zin is de laatste van het stuk, boven reeds als de titel er van ge- 

 qualificeerd. 



Immers vervaardigd in een tijd, dat Majapah.it werkelijk reeds bestond, kan 

 het geen bevreemding wekken, dat men er dien naam, en dat wel zooals hij er 

 voorkomt, in aantreft. Die laatste zin van het stuk, die met het stuk wel ver- 

 band houdt, doch er geenszins mede samenhangt, en achterwege had kunnen blij- 

 ven, is in werkelijkheid niet anders dan de titel, de kolophon, zooals men dien 

 gewoon was achter andere geschreven stukken, blijkens de inscriptien zoo goed 

 als nooit achter officieele, te plaatsen. Deze titel van het stuk veihaalt ons nu, 

 als men nu goed toeziet, zelf, niet dat Majapahit zoo oud is, als de tijd, waaruit 

 de piagëm wordt voorgesteld te dagteekenen, zou aangeven, neen, omgekeerd ver- 

 telt hij ons, dat die schijnbaar zoo oude oorkonde een gewrocht is uit den tijd 

 dat er een Majapahit was, dat zij geschreven (en gemaakt) werd, toen Majapahit, 

 dat daarom volstrekt niet oud behoeft te zijn, reeds bestond; hij vertelt ons, met 

 andere woorden, niet dat Majapahit oud is, wèl dat de oorkonde jong is, en daar- 

 mede vervalt de eenige basis, waarop de stelling van Majapahit's hoogen ouderdom 

 berust, maar wordt alweder iets bijgedragen, waardoor de historische waarde van 

 de Pararaton in het licht treden kan '). 



Bleek het nu reeds in het voorafgaande, dat dat geschrift vooral in dit ge- 

 deelte veel vertrouwen verdient, en kon dit worden aangetoond door een verge- 

 lijking van verschillende bijzonderheden er van met hetgeen men aantreft in de 

 oorkonde van 1216 Qaka, en de gereleveerde Chineesche berichten, ook ten op- 

 zichte van den tijd der stichting der plaats in den tijd, dien het boek er voor 

 aangeeft, leveren die Chineesche teksten nog het hunne ter bevestiging van de 

 juistheid dier opgave. 



Wie de Notes kent, weet dat hier niets nieuws geopperd wordt. Er be- 

 hoeft eigentlij k slechts verwezen te worden naar de noot op bladz. 33 (158) aldaar, 

 waar de Heer Groeneveldt hetgeen ons de Chineesche teksten op dit stuk leeren, 

 reeds alsvolgt formuleerde: „Modjopait must therefore have been founded between 

 the visit of the Mongol envoy Meng Ch'i, say 1280 (but probably later), and 

 the arrival of the expedition in 1293". 



Er dient hier slechts dit aan toegevoegd te worden, dat, zooals boven in 

 een aanteekening eigenlijk reeds werd opgemerkt, de terminus a quo, 1280 A. D., 

 vermoedelijk niet juist genomen is. Is het Krtanagara geweest, die den gezant 

 de beleediging aandeed, en daarop wijst uitdrukkelijk hetgeen men in het verslag 

 omtrent Shih-pi, Notes, bl. 26 (151), aantreft, en in die noot werd aangehaald, en 

 niet minder 's mans doen en laten, zooals in de aanteekening bij Hoofdstuk V 

 reeds uiteen werd gezet, dan moet het strafbare feit reeds hebben plaats gehad 



1) Zooals men ziet, blijft er geen ruimte over voor een opvatting als zou de naam Majapahit in dit 

 stuk eenig verband houden met het jaartal 762. Zelfs al ware de oorkonde, hoe dan ook, van origine er een 

 ! van oudere dagteekening, ook dan nog kan men er voor Majapahit niets uit afleiden, men zie nog beneden. 



