Hoofdstuk VI. — 103 — Aanteekentng. 



Javanen, wel voor het zeer aannemelijke van een onderdeel hunner traditien, nl. 

 dat hetwelk handelt over de stichting van Majapahit en den tijd, waarin deze 

 moet hehben plaats gehad, en evenmin als men het voorheen geloofwaardig zou 

 hebben gevonden, vóór de stelling der hoogere oudheid van Majapahit zich aan de 

 beoefenaren der Javaansche letterkunde en geschiedenis moest opdringen, dat de 

 tekst van de Merveilles de 1'Inde t. a. p. ons den naam Majapahit te lezen geeft, 

 zal men er zich thans, na van die veronderstelling niet meer gesproken zal kunnen 

 worden, mede kunnen vereenigen. Ook dan, wanneer men in het overgeleverde 

 jj. >.*> een bedorven Majapahit zien wil, is men verplicht tot het aanbrengen van 

 verbeteringen, en wie zegt ons in dit geval, waar het juiste blijkbaar nog niet 

 getroffen is, of wellicht niet juist de letters, die men wil vervangen, de goed 

 gespaarde zijn en de fout in anderen schuilt. Houdt men daarbij in het oog hoe- 

 veel moeite niet alleen in de oude Arabische teksten, maar even goed in de Chinee- 

 sche, de Portugeesche en zelfs de oude Hollandsche, ons de overgeleverde plaatsna- 

 men in den Archipel, of men bepale zich tot Java alleen, van Java, geven, en niet 

 alleen het boek van Prof. van der Lith geeft daarvan voldoende voorbeelden, dan 

 voelt men zich zonder twijfel, met schrijver dezes, huiverig om, zonder meer, alleen 

 op het voorkomen van dien plaatsnaam, in een toch zeker bedorven uiterlijk, in het 

 genoemde boek, er met den Hoogleeraar in te zien wat hij er begrijpelijkerwijze 

 in zocht, ook dan, wanneer men daarbij tevens erkennen moet niet in staat te 

 zijn tegenover of naast de zijne een andere hypothese te opperen, welke de waar- 

 schijnlijkheid meer voor zich hebben zou. Hoevele plaatsnamen zelfs in de oudere 

 Javaansche geschriften, men neme bijv. die, welke in de Pararaton voorkomen, 

 in de namen der daar genoemde leden van het Majapahitsche vorstenhuis, zie 

 beneden en den geslachtsboom, zijn nu niet meer, of althans nog niet, terecht te 

 brengen, en vreemd zou het zeker niet zijn zoo men er onder de vooral in de oudere 

 berichten vermelden aantrof, waarmede dit ook nooit gelukken zal 1 ). 



Na het verjagen der Chineezen keerden de naar de Maleische landen uit- 

 gezonden troepen, welke die waren van wier vertrek in Hoofdstuk V werd ge- 

 sproken, eerst terug. Dezen moeten dus ook gedurende den geheelen duur van 

 het interregnum van Jaya katong zijn uitgebleven, zoodat zij langer dan acht 

 jaren van Java afwezig waren. Dit schijnt vreemd. Wat zij eigentlijk verrichtten, 



blijkt niet. Ook is het niet eens zeker wat hier met Malayu wordt bedoeld. In 

 de aanteekening bij Hoofdstuk IX moet daarop teruggekomen worden. 



Het in de namen der Maleische prinsessen voorkomende Dara (Dara pëtak, 



en Dara jingga) herinnert aan twee der opschriften van Sumatra, welk in 1889 



en 1891 (zie Not. B. G., XXVII, bl. 28, en XXIX, bl. 83) bekend konden worden 



1) Over de quaestie van Majapahit's vroeger bestaan deden Prof. van der Lith en Prof. Kern, volgens 

 toenmalige conrantenberichten, zich ook nog hooren op het te Stockholm gehouden Oriëntalisten-congres; de 

 werken van dit congres werden tot nog toe hier niet ontvangen. Het laatste ter zake is van der Lith, 

 Nederlandsen Oost-.ndië, beschreven en afgebeeld voor het Nederlandsche volk, 2e druk, 1893, T, 401. 



